سیستم های نورپردازی و سیگنال دهی نوری یک وسیله نقلیه برای ایمنی جاده ضروری هستند. آنها به راننده اجازه می دهند تا جاده را ببیند، توسط سایر کاربران جاده دیده شود و نیت هایی مانند چرخش، ترمز، عقب رفتن یا توقف به دلیل یک وضعیت اضطراری را ارتباط دهد.
استفاده از چراغ های صحیح در هر وضعیت به جلوگیری از تصادفات کمک می کند، به ویژه در شب، در تونل ها، در شرایط دید ضعیف و زمانی که وسیله نقلیه در جاده متوقف شده است. یک راننده ایمن باید نه تنها بداند که کدام چراغ ها وجود دارند، بلکه همچنین چه زمانی هر یک باید استفاده شود و چه زمانی استفاده از آن ممکن است خطرناک یا ممنوع باشد.
1. عملکردهای اصلی نورپردازی خودرو
نورپردازی خودرو سه عملکرد اصلی دارد:
برای دیدن: روشن کردن جاده و نواحی اطراف به طوری که راننده بتواند خطرات را به موقع شناسایی کند.
برای دیده شدن: قابل مشاهده کردن خودرو برای سایر کاربران جاده، به ویژه در شب یا در شرایط دید ضعیف.
برای سیگنال دادن: ارتباط دادن نیت های راننده یا هشدار دادن درباره خطر، به عنوان مثال هنگام چرخش، ترمز کردن، عقب رفتن یا توقف به دلیل یک وضعیت اضطراری.
زمانی که نورپردازی الزامی است و خودرو در حال حرکت است، به طور کلی باید از چراغ هایی استفاده کند که به آن اجازه می دهد ببیند و دیده شود. به عنوان مثال، در شب یا در تونل ها، خودرو نباید تنها با چراغ های موقعیت حرکت کند، زیرا این چراغ ها برای روشن کردن جاده کافی نیستند.
2. زمانی که باید از نورپردازی استفاده شود
رانندگان باید از نورپردازی مناسب هر زمان که دید یا نوع جاده ایجاب کند، استفاده کنند. این موضوع به ویژه مهم است زیرا وسیله نقلیه ای که به موقع قابل مشاهده نیست، برای راننده و دیگران خطرناک می شود.
بین غروب و سپیده دم.
در تونل ها، زیرگذرها و بخش های جاده که با علامت تونل مشخص شده است.
در لاین های معکوس، لاین های اضافی و لاین های در جهت مخالف، حتی در طول روز.
زمانی که دید به دلیل مه، باران شدید، برف، دود، گرد و غبار یا شرایط مشابه کاهش یافته است.
زمانی که جاده به اندازه کافی روشن نیست.
موتورسیکلت ها باید در طول روز و شب از چراغ های جلو با نور پایین استفاده کنند.
نورپردازی ناکافی زمانی وجود دارد که نتوان شماره پلاک را در فاصله 10 متری خواند یا یک وسیله نقلیه با رنگ تیره را در فاصله 50 متری تشخیص داد.
3. چراغ هایی که باید دیده شوند
این چراغ ها عمدتاً برای روشن کردن جاده استفاده نمی شوند، بلکه برای نشان دادن حضور، موقعیت، عرض یا ویژگی های وسیله نقلیه هستند.
3.1 چراغ های موقعیت
چراغ های موقعیت حضور و عرض وسیله نقلیه را نشان می دهند. آنها به همراه سایر سیستم های روشنایی زمانی که نیاز به روشنایی است، استفاده می شوند.
چراغ های موقعیت جلو: سفید.
چراغ های موقعیت عقب: قرمز.
چراغ های موقعیت جانبی: کهربایی، اگرچه چراغ های جانبی عقب ممکن است قرمز باشند.
زمانی که یک وسیله نقلیه در شب، در تونل ها یا در شرایط دید ضعیف در حال حرکت است، چراغ های موقعیت به تنهایی کافی نیستند. آنها باید با چراغ های جلو با نور پایین یا نور بالا ترکیب شوند، بسته به وضعیت.
3.2 چراغ های پارکینگ
چراغ های پارکینگ برای علامت گذاری یک وسیله نقلیه پارک شده در شرایط نور ضعیف استفاده می شوند. آنها ممکن است جایگزین چراغ های موقعیت شوند زمانی که وسیله نقلیه پارک شده است، اما برای رانندگی عادی استفاده نمی شوند.
آنها زمانی مفید هستند که یک وسیله نقلیه در یک جاده با نور ضعیف متوقف یا پارک شده باشد و نیاز به دیده شدن بدون استفاده از تمام سیستم روشنایی خود داشته باشد.
3.3 بازتابنده ها
بازتابنده ها، که به آنها کاتادیوپتریک نیز گفته می شود، به تنهایی نور تولید نمی کنند. آنها نوری را که از سایر وسایل نقلیه دریافت می کنند، بازتاب می دهند.
بازتابنده های عقب قرمز هستند.
بازتابنده های جلو، در صورت نصب، سفید هستند.
بازتابنده های جانبی به طور کلی کهربایی هستند.
آنها به ویژه در تریلرها، نیمه تریلرها، دوچرخه ها و وسایل نقلیه ای که ممکن است در نور ضعیف سخت دیده شوند، مهم هستند.
3.4 چراغ های روشنایی در روز
چراغ های روشنایی در روز برای افزایش دید وسیله نقلیه در طول روز طراحی شده اند. آنها معمولاً به طور خودکار زمانی که موتور روشن می شود یا زمانی که وسیله نقلیه آماده حرکت است، روشن می شوند.
آنها دید را بهبود می بخشند، اما جایگزین چراغ های جلو با نور پایین نمی شوند زمانی که این چراغ ها الزامی هستند، مانند شب، در تونل ها یا در شرایط دید ضعیف.
4. چراغ هایی که برای دیدن استفاده می شوند
این چراغ ها جاده را روشن می کنند. استفاده صحیح از آن ها ضروری است زیرا استفاده از نور کم می تواند مانع از دیدن خطرات توسط راننده شود، در حالی که استفاده از نور زیاد می تواند سایر کاربران را خیره کند.
4.1 چراغ های جلو با نور پایین
چراغ های جلو با نور پایین، که به آن ها چراغ های جلو با نور کم نیز گفته می شود، رایج ترین چراغ ها برای رانندگی در شب یا زمانی که دید کاهش یافته است، هستند.
این چراغ ها باید بین غروب و طلوع خورشید در جاده های بین شهری به اندازه کافی روشن و جاده های شهری زمانی که روشنایی لازم است، استفاده شوند.
این چراغ ها باید در تونل ها، زیرگذرها و بخش های علامت گذاری شده با علامت تونل استفاده شوند.
استفاده از آن ها در لاین های معکوس، لاین های اضافی و لاین های در جهت مخالف الزامی است.
موتورسیکلت ها باید در طول روز و شب از آن ها استفاده کنند.
چراغ های جلو با نور پایین باید به درستی تنظیم شوند. اگر آن ها خیلی بالا باشند، می توانند خیره کننده باشند؛ اگر خیلی پایین باشند، به اندازه کافی جاده جلو را روشن نخواهند کرد.
4.2 چراغ های جلو با نور بالا
چراغ های جلو با نور بالا، که به آن ها چراغ های جلو با نور قوی نیز گفته می شود، روشنایی قوی تر و با برد بیشتری را فراهم می کنند.
این چراغ ها می توانند در خارج از مناطق شهری در جاده های کم نور استفاده شوند.
این چراغ ها باید به نور پایین تغییر کنند زمانی که خطر خیره کردن رانندگان در حال آمدن یا رانندگان جلو وجود دارد.
این چراغ ها نباید در مناطق شهری استفاده شوند زمانی که ممکن است سایر کاربران جاده را خیره کنند.
راننده باید به محض نزدیک شدن وسیله نقلیه دیگری از سمت مخالف، زمانی که به طور نزدیک از یک وسیله نقلیه دیگر پیروی می کند، یا هر زمان که ممکن است کاربر دیگری خیره شود، از نور بالا به نور پایین سوئیچ کند.
4.3 چراغ های مه شکن جلو
چراغ های مه شکن جلو در بسیاری از وسایل نقلیه اختیاری هستند. هدف آن ها بهبود روشنایی نزدیک به وسیله نقلیه در شرایط دید ضعیف است.
این چراغ ها می توانند در شرایط زیر استفاده شوند:
مه، باران شدید، برف، دود، گرد و غبار یا شرایط مشابه که دید را کاهش می دهند.
در جاده های باریک با منحنی های زیاد، زمانی که عرض جاده کمتر از 6.50 متر است و با منحنی های خطرناک متوالی علامت گذاری شده است.
چراغ های مه شکن جلو نباید به طور غیرضروری استفاده شوند، زیرا ممکن است سایر رانندگان را خیره یا آزار دهند.
4.4 چراغ مه شکن عقب
چراغ مه شکن عقب بسیار شدید است و برای قابل مشاهده کردن وسیله نقلیه از پشت در شرایط دید بسیار ضعیف استفاده می شود.
این چراغ باید فقط در شرایط به شدت نامساعد، مانند مه متراکم، باران بسیار شدید، برف سنگین یا ابرهای متراکم گرد و غبار یا دود، استفاده شود.
این چراغ باید به محض بهبود دید خاموش شود، زیرا می تواند رانندگان پشت سر را خیره یا گیج کند، به ویژه در شب یا در صف های ترافیکی.
5. چراغ های مورد استفاده برای سیگنال دهی به مانور ها
این چراغ ها برای هشدار به سایر کاربران جاده در مورد نیت های راننده یا یک خطر خاص استفاده می شوند. آنها باید به طور پیشگیرانه، به وضوح و بدون گمراه کردن دیگران استفاده شوند.
5.1 نشانگرهای جهت
نشانگرهای جهت چراغ های کهربایی هستند که برای نشان دادن این که راننده قصد دارد بپیچد، لاین را تغییر دهد، سبقت بگیرد، به لاین بازگردد، به ترافیک بپیوندد یا از جاده خارج شود، استفاده می شوند.
باید به طور پیشگیرانه استفاده شوند.
باید تا زمانی که مانور کامل نشده است روشن بمانند.
اولویت نمی دهند: سیگنال دهی به راننده اجازه نمی دهد که مانور را به زور انجام دهد.
اگر بین یک سیگنال نوری و یک سیگنال دستی واضح که توسط راننده انجام شده است تناقض وجود داشته باشد، سیگنال دستی معتبر است.
5.2 چراغ های هشدار خطر
چراغ های هشدار خطر، فلش زدن همزمان تمام نشانگرهای جهت هستند. آنها هشدار می دهند که وسیله نقلیه یک خطر موقتی را نمایان می کند یا نیاز به احتیاط ویژه وجود دارد.
باید در موارد دیگر نیز استفاده شوند:
زمانی که وسیله نقلیه به دلیل خرابی، تصادف یا وضعیت اضطراری در جاده یا شانه متوقف شده است.
زمانی که وسیله نقلیه نمی تواند به حداقل سرعت برسد و ممکن است خطر ایجاد کند.
زمانی که به یک ترافیک ناگهانی یا یک وضعیت خطرناک نزدیک می شوید، اگر لازم باشد تا به وسایل نقلیه پشت سر هشدار دهید.
در طول عملیات اضطراری یا کمک های جاده ای، زمانی که مناسب باشد.
چراغ های هشدار خطر جایگزین الزام به سیگنال دهی صحیح یک immobilisation جدی با دستگاه اضطراری قانونی نمی شوند.
5.3 چراغ های ترمز
چراغ های ترمز چراغ های قرمز با شدت بالاتر از چراغ های موقعیت عقب هستند. آنها زمانی روشن می شوند که راننده از ترمز خدماتی استفاده کند.
آنها به رانندگان دنبال کننده هشدار می دهند که وسیله نقلیه در حال کاهش سرعت یا توقف است. در برخی مواقع، راننده ممکن است به آرامی پدال ترمز را فشار دهد تا به وسایل نقلیه پشت سر در مورد کاهش قابل توجه سرعت هشدار دهد.
5.4 چراغ های دنده عقب
چراغ های دنده عقب چراغ های سفیدی هستند که به طور خودکار زمانی که دنده عقب درگیر می شود روشن می شوند. آنها به سایر کاربران هشدار می دهند که وسیله نقلیه در حال حرکت یا در حال حرکت به عقب است.
این چراغ ها به ویژه در مناطق پارکینگ، خیابان های باریک و مکان هایی که عابران ممکن است از پشت وسیله نقلیه عبور کنند، اهمیت دارند.
5.5 چراغ شماره پلاک
چراغ شماره پلاک عقب سفید است و اجازه می دهد شماره پلاک در شب خوانده شود. معمولاً به همراه چراغ های موقعیت روشن می شود.
وسایل نقلیه ای که برای خدمات عمومی یا فعالیت های مشابه استفاده می شوند نیز باید در صورت نیاز علائم یا پلاک های مربوطه را روشن کنند.
5.6 چراغ داخلی
چراغ داخلی فضای سرنشین را روشن می کند. نباید راننده را خیره کند یا دید به بیرون را کاهش دهد.
این موضوع به ویژه در وسایل نقلیه حمل و نقل عمومی، تاکسی ها و وسایل نقلیه ای که برای خدمات مسافری استفاده می شوند، مرتبط است.
6. سیگنال های نوری برای وضعیت های اضطراری و خاص
برخی از سیگنال های نوری نه تنها برای رانندگی عادی، بلکه برای هشدار در مورد خطر، خدمات اضطراری یا شرایط وسایل نقلیه خاص استفاده می شوند.
6.1 دستگاه هشدار اضطراری V-16
دستگاه هشدار اضطراری V-16 دستگاه نوری است که برای علامت گذاری یک وسیله نقلیه که به دلیل تصادف، خرابی یا اضطرار در جاده متوقف شده است، استفاده می شود.
از 1 ژانویه 2026، در اسپانیا، دستگاه متصل V-16 وسیله قانونی برای علامت گذاری وسایل نقلیه متوقف شده است و جایگزین مثلث های هشدار می شود. این دستگاه نوری زرد چشمک زن را در تمام جهات منتشر می کند و هنگام فعال شدن، موقعیت وسیله نقلیه متوقف شده را به پلتفرم ترافیک ارسال می کند.
باید در بالاترین قسمت ممکن وسیله نقلیه قرار گیرد، ترجیحاً بر روی سقف، هر زمان که این کار به طور ایمن و بدون قرار دادن سرنشینان در معرض خطر انجام شود.
6.2 سیگنال وسیله نقلیه اولویت دار V-1
سیگنال V-1 وسایل نقلیه اولویت دار را زمانی که در وظیفه اضطراری هستند، مانند پلیس، آتش نشانی، حفاظت مدنی و نجات، یا وسایل نقلیه کمک های پزشکی شناسایی می کند.
این وسایل نقلیه از چراغ های چشمک زن آبی و معمولاً یک سیگنال صوتی استفاده می کنند. سایر رانندگان باید با کنار رفتن یا توقف در صورت لزوم، عبور آنها را تسهیل کنند، بدون اینکه خطر جدیدی ایجاد کنند.
6.3 سیگنال وسیله نقلیه خاص یا مانع V-2
سیگنال V-2 یک چراغ چشمک زن زرد-نارنجی است که توسط برخی وسایل نقلیه یا خدمات استفاده می شود زمانی که ممکن است نمایانگر یک مانع یا خطر خاص در جاده باشند.
این سیگنال ممکن است توسط وسایل نقلیه ای که در حال انجام کار، نگهداری، تمیزکاری، کمک های جاده ای یا عملیات حمل و نقل خاص هستند، طبق قوانین قابل اجرا استفاده شود.
7. هشدارهای صوتی و نوری
رانندگان میتوانند در موارد مجاز توسط قوانین ترافیکی از بوق یا فلشهای نوری استفاده کنند. این هشدارها نباید بهطور تهاجمی یا غیرضروری استفاده شوند.
بوق میتواند برای جلوگیری از تصادف یا در خارج از مناطق شهری، برای هشدار در مورد یک مانور سبقت در صورت لزوم استفاده شود.
فلشهای نوری میتوانند به جای بوق استفاده شوند، بهویژه در مناطق شهری، به شرطی که باعث خیره شدن نشوند.
استفاده مکرر یا غیرموجه از سیگنالهای صوتی مجاز نیست.
این هشدارها سیگنالهای پیشگیرانه هستند. آنها اولویت نمیدهند و به راننده اجازه نمیدهند که قوانین راه را نادیده بگیرد.
8. تنظیم و نگهداری چراغ های جلو
سیستم های نورپردازی باید در شرایط خوبی نگهداری شوند. یک چراغ معیوب، کثیف یا به درستی تنظیم نشده می تواند به اندازه عدم استفاده از چراغ ها خطرناک باشد.
بررسی کنید که همه چراغ ها به درستی کار می کنند.
چراغ های جلو، چراغ های عقب و نشانگرها را به طور منظم تمیز کنید.
ارتفاع چراغ های جلو را بر اساس بار خودرو تنظیم کنید.
لامپ های معیوب را تعویض کنید یا سیستم های نورپردازی معیوب را در اسرع وقت تعمیر کنید.
چراغ های غیرمجاز نصب نکنید یا سیستم نورپردازی را به طور غیرقانونی تغییر ندهید.
نگهداری لامپ های یدکی به طور کلی برای همه رانندگان الزامی نیست، اما راننده مسئول است که اطمینان حاصل کند سیستم نورپردازی خودرو قبل و در حین سفر به درستی کار می کند.
9. اشتباهات رایج در امتحان
فکر کردن به اینکه فقط چراغ های موقعیت برای رانندگی در شب کافی هستند. اینطور نیست.
استفاده از چراغ مه شکن عقب در باران سبک یا مه معمولی. این برای شرایط بهویژه نامساعد محفوظ است.
فراموش کردن خاموش کردن نور بالا زمانی که وسیله نقلیه دیگری نزدیک میشود.
باور کردن اینکه سیگنال زدن با چراغ های راهنما اولویت میدهد. این فقط از قصد برای مانور دادن خبر میدهد.
اشتباه گرفتن چراغ های هشدار خطر با دستگاه V-16. چراغ های خطر از خطر خبر میدهند، اما V-16 دستگاه هشدار اضطراری است که برای وسایل نقلیه immobilized در اسپانیا از سال 2026 الزامی است.
استفاده از چراغ های روزانه به جای چراغ های جلو در تونل ها، در شب یا در دید ضعیف.
10. خلاصه قوانین نورپردازی
چراغ ها به راننده اجازه می دهند که ببیند، دیده شود و حرکات یا خطرات را علامت گذاری کند.
چراغ های جلو با پرتو پایین در شب، در تونل ها و در شرایط دید ضعیف ضروری هستند.
چراغ های جلو با پرتو اصلی دید را در خارج از مناطق شهری بهبود می بخشند، اما هرگز نباید سایر کاربران را خیره کنند.
چراغ های مه شکن باید فقط زمانی استفاده شوند که شرایط آن را توجیه کند.
چراغ های راهنما و چراغ های هشدار خطر نیت ها یا خطرات را منتقل می کنند، اما اولویت نمی دهند.
از سال 2026، دستگاه متصل V-16 دستگاه هشدار اضطراری قانونی برای وسایل نقلیه immobilised در اسپانیا است.
تمام چراغ ها باید تمیز، به درستی تنظیم شده و در وضعیت کاری خوبی باشند.