Chapter 7 Insights

چراغ‌های جانبی برای وسایل نقلیه با عرض بیش از ۲.۱۰ متر اجباری هستند.

پلاک عقب خودرو باید همیشه در شب روشن باشد.

برای هشدار به رانندگان پشت سر در مورد کاهش سرعت، پدال ترمز را به آرامی فشار دهید تا چراغ‌های ترمز چشمک بزنند.

چراغ‌های مه‌شکن جلو در برف سبک کمک می‌کنند، اما چراغ‌های مه‌شکن عقب فقط برای مه غلیظ یا برف سنگین هستند.

سیگنال‌های دستی بر چراغ‌های راهنما و سایر سیگنال‌های نوری یا صوتی ارجحیت دارند.

سیگنال‌های دستی زمانی مجاز هستند که برای سایر کاربران جاده به وضوح قابل مشاهده باشند و بر سایر سیگنال‌ها ارجحیت دارند.

هنگام خیرگی ناشی از نور خیره‌کننده، سرعت خود را کاهش دهید و در صورت لزوم برای جلوگیری از تصادف توقف کنید.

بوق فقط برای جلوگیری از تصادف یا اعلام وضعیت اضطراری است، هرگز برای عجله کردن سایر رانندگان استفاده نشود.

هنگام ارائه خدمات اضطراری، چراغ‌های هشدار (اضطراری) را روشن کنید.

بارهای آویزان از جلو در شب با چراغ سفید و پانل بازتابنده سفید علامت‌گذاری می‌شوند.

چراغ‌های تطبیقی فرمان را دنبال می‌کنند تا دید را در پیچ‌ها و تقاطع‌ها بهبود بخشند.

موتورسیکلت‌ها ممکن است یک چراغ جلوی نور پایین سفید مرکزی یا دو چراغ متقارن در جلو داشته باشند.

موتورسیکلت‌ها باید همیشه، شب و روز، در تمام جاده‌ها از چراغ‌های نور پایین استفاده کنند.

سیستم روشنایی یک سیستم ایمنی فعال است زیرا به جلوگیری از تصادفات کمک می‌کند.

هنگام حرکت مستقیم یا گردش به چپ، فقط از چراغ راهنمایی سمت چپ پیروی کنید.

همیشه قبل از تغییر خط یا انجام هرگونه حرکت جانبی، از چراغ‌های راهنما استفاده کنید.

بارهای آویزان از جلو در شب به یک چراغ هشدار سفید نیاز دارند.

استفاده از چراغ‌های نور بالا در شب، بالای ۴۰ کیلومتر بر ساعت در جاده‌های بین‌شهری کم‌نور اجباری است.

چراغ‌های کوچک باید هر زمان که هر چراغ دیگری از خودرو در حال استفاده است، روشن باشند.

برای ادغام شدن از سمت راست، از راهنمای چپ استفاده کنید؛ و از سمت چپ، از راهنمای راست استفاده کنید.

هرگز از چراغ‌های نور بالا هنگامی که وسیله نقلیه شما متوقف یا پارک شده است، استفاده نکنید.

در شانه‌های جاده و خطوط اضافی، هم در روز و هم در شب با چراغ‌های نور پایین رانندگی کنید.

یک چراغ زرد گردان نشان‌دهنده وضعیت یک وسیله نقلیه خاص است اما هیچ حق تقدمی نمی‌دهد.

موتورسیکلت‌ها دارای یک پلاک واحد هستند که به صورت عمودی در عقب نصب شده است.

چراغ‌های مه‌شکن جلو در جاده‌های باریک کمتر از ۶.۵ متر با علائم هشدار پیچ خطرناک نیز مجاز هستند.

وسایل نقلیه اضطراری بدون حق تقدم می‌توانند بوق و چراغ‌های اضطراری را ترکیب کنند تا دیگران را از حضور خود آگاه کنند.

سوت‌های کوتاه و مکرر از یک افسر راهنمایی و رانندگی به وسایل نقلیه در حال نزدیک شدن دستور توقف می‌دهند.

یک خط ممتد مورب قبل از یک گذرگاه عابر پیاده، محل توقف در صورت لزوم را نشان می‌دهد.

به محض اینکه ممکن است سایر کاربران جاده را خیره کنید، از نور بالا به نور پایین تغییر دهید.

پلیس می‌تواند وسایل نقلیه‌ای را متوقف کند که از حد مجاز قانونی برای انتشار صدا، گاز یا دود فراتر رفته‌اند.

شب در شهر، همیشه چراغ‌های کوچک را همراه با چراغ‌های جلو نور پایین استفاده کنید.

هنگام توقف در شب در جاده‌ای با نور کم، چراغ‌های کوچک یا چراغ‌های پارک را روشن نگه دارید.

چراغ قرمز یا زرد متحرک یک افسر به شما دستور می‌دهد فوراً توقف کنید.

هنگام توقف در شانه جاده‌ای با نور کم در شب، چراغ‌های جانبی را روشن بگذارید.

نورپردازی مناسب به شما امکان می‌دهد خطرات را زودتر تشخیص دهید و به دیگران زمان می‌دهد تا شما را ببینند.

افسری که چراغ زرد را تکان می‌دهد، به رانندگانی که روبروی آن هستند دستور توقف می‌دهد.

چراغ‌های مه‌شکن جلو را فقط در مه، باران شدید، برف یا سایر شرایط کاهش دید استفاده کنید.

چراغ‌های جلو زنون نور خورشید را تقلید می‌کنند، دید جاده را بهبود می‌بخشند و خستگی چشم راننده را کاهش می‌دهند.

افسری با بازوهای باز، تمام ترافیکی را که از خط بازوهای او عبور می‌کند، متوقف می‌کند.

بدون چراغ‌های مه‌شکن جلو، در مه از چراغ‌های کوچک به علاوه چراغ‌های جلو نور پایین استفاده کنید.

چراغ‌های مه شکن فقط برای شرایط دید کم هستند و هرگز نباید در هوای عادی استفاده شوند.

نور بالا در مه یا باران شدید قانونی است اما خیرگی ایجاد می‌کند؛ به جای آن از نور پایین استفاده کنید.

چراغ‌های مه شکن جلو را فقط زمانی روشن کنید که مه، باران شدید یا برف دید را کاهش داده است.

موتورسیکلت‌ها می‌توانند به صورت اختیاری چراغ‌های مه شکن را هم در جلو و هم در عقب داشته باشند.

چراغ‌های مه شکن عقب برای آب و هوای به خصوص نامساعد مانند باران شدید، برف یا دود غلیظ در نظر گرفته شده‌اند.

چراغ‌های راهنمایی و رانندگی همیشه بر تابلوهای عمودی مانند ایست اولویت دارند.

هنگام پارک در غروب در جاده‌های کم نور، چراغ‌های کوچک (پارک) را روشن بگذارید.

دو چراغ قرمز چشمک‌زن متناوب در گذرگاه همسطح به طور موقت عبور را ممنوع می‌کند.

در خطی که فقط برای گردش است و دارای فلش سبز است، باید از فلش پیروی کنید تا مانع ترافیک نشوید.

علائم دستی همیشه بر علائم صوتی و نوری، حتی متناقض، ارجحیت دارند.