حمل و نقل افراد و کالاها یکی از رایج‌ترین استفاده‌ها از وسایل نقلیه است. با این حال، این کار باید همیشه تحت شرایط ایمنی سختگیرانه و مطابق با قوانین ترافیکی انجام شود.
این فصل الزامات قانونی، محدودیت‌ها و تدابیر ایمنی که رانندگان باید در اسپانیا هنگام حمل مسافران، بار، حیوانات یا محموله رعایت کنند را توضیح می‌دهد.
ایده اصلی ساده است: راننده باید اطمینان حاصل کند که تعداد سرنشینان، موقعیت آنها، وسایل ایمنی و بار خطر ایجاد نکند، دید را کاهش ندهد، بر ثبات وسیله نقلیه تأثیر نگذارد یا از محدودیت‌های مجاز وسیله نقلیه فراتر نرود.
1. حمل و نقل افراد
1.1 محدودیت های قانونی
یک وسیله نقلیه فقط می تواند افراد را در مکان های خاصی که برای مسافران طراحی و تجهیز شده اند، حمل کند. به طور کلی، مسافران نباید در مناطقی که برای کالا یا بار طراحی شده اند سفر کنند.
تعداد صندلی ها: تعداد مسافران هرگز نباید از تعداد صندلی های مجاز در مدارک وسیله نقلیه فراتر رود.
حداکثر جرم مجاز (MAM): جرم کل وسیله نقلیه، مسافران، بار و کالاها نباید از حد مشخص شده در کارت بازرسی فنی فراتر رود.
هدف وسیله نقلیه: هر وسیله نقلیه باید مطابق با ویژگی های تأیید شده خود استفاده شود. یک منطقه بار معمولاً یک منطقه مسافر نیست.
اگر یک وسیله نقلیه بارگذاری بیش از حد داشته باشد یا مسافران را در مکان نامناسبی حمل کند، فاصله ترمز افزایش می یابد، ثبات کاهش می یابد و عواقب تصادف می تواند جدی تر باشد.
1.2 موقعیت نشستن و ایمنی مسافران
مسافران باید فقط در صندلی های مجاز نشسته و نباید حرکات یا میدان دید راننده را مسدود کنند.
حمل افراد در صندوق عقب، محفظه بار یا هر مکان دیگری که برای مسافران طراحی نشده است، به جز در موارد بسیار خاصی که توسط قوانین حمل و نقل تنظیم شده است، ممنوع است.
مسافران نباید با بدن خود خارج از وسیله نقلیه سفر کنند یا در وضعیتی باشند که ممکن است آنها را به خطر بیندازد.
در وسایل نقلیه ای که می توانند مسافران و کالاها را در یک فضای مشترک حمل کنند، بار باید به گونه ای محکم شود یا جدا شود که نتواند در حین ترمز یا تصادف به سرنشینان ضربه بزند.
راننده باید اطمینان حاصل کند که مسافران، اشیاء و حیوانات به گونه ای قرار داده شده اند که کنترل کامل وسیله نقلیه در تمام زمان ها امکان پذیر باشد.
1.3 استفاده از کمربند ایمنی
رانندگان و مسافران باید از کمربندهای ایمنی و سایر سیستم های مهاری تأیید شده در تمام وسایل نقلیه ای که با آنها تجهیز شده اند، چه در مناطق شهری و چه بین شهری استفاده کنند.
کمربند ایمنی باید قبل از حرکت وسیله نقلیه بسته شود.
باید به درستی پوشیده شود، بدون شل بودن و بدون پیچ خوردگی.
بند قطری باید بر روی استخوان ترقوه و سینه عبور کند، نه بر روی گردن.
بند کمر باید بر روی لگن عبور کند، نه بر روی شکم.
مسافران نیز مسئول استفاده صحیح از کمربند ایمنی هستند.
کمربندهای ایمنی خطر پرتاب به جلو، برخورد با داخل وسیله نقلیه یا پرتاب شدن از آن را کاهش می دهند.
1.4 استثنائات استفاده از کمربند ایمنی
اگرچه استفاده از کمربند ایمنی الزامی است، مقررات استثنائات خاصی را فراهم می کند.
استثنائات عمومی
رانندگان در حین عقب رفتن یا انجام مانور پارکینگ.
افرادی که دارای معافیت پزشکی معتبر یا ناتوانی جدی هستند که مانع از استفاده از کمربند ایمنی می شود.
استثنائات در مناطق شهری
رانندگان تاکسی در حین ارائه خدمات.
رانندگان تحویل کالا در حین انجام عملیات بارگیری و تخلیه متوالی در فواصل کوتاه.
رانندگان و مسافران وسایل نقلیه خدمات اضطراری در حین انجام وظیفه.
مدرسان و ممتحنان رانندگی در حین آموزش عملی یا آزمون های رانندگی، زمانی که برای انجام وظایف خود ضروری باشد.
این استثنائات باید به طور دقیق تفسیر شوند. در رانندگی عادی، قاعده صحیح برای آزمون این است که کمربند ایمنی برای هر دو راننده و مسافران الزامی است اگر وسیله نقلیه با آن تجهیز شده باشد.
1.5 سیستم های مهاری کودک
کودکان باید از یک سیستم مهاری کودک تأیید شده که متناسب با قد و وزن آنها باشد، استفاده کنند. این سیستم باید مطابق با دستورالعمل های تولید کننده نصب شود.
کودکان زیر 135 سانتی متر قد باید از یک سیستم مهاری کودک تأیید شده استفاده کنند.
به طور کلی، کودکان زیر 135 سانتی متر باید در صندلی های عقب سفر کنند.
کودکان بین 135 سانتی متر و 150 سانتی متر می توانند از کمربند ایمنی وسیله نقلیه استفاده کنند، اگرچه توصیه می شود که همچنان از یک سیستم مهاری متناسب با اندازه خود استفاده کنند، زمانی که این امر ایمنی را بهبود می بخشد.
سیستم مهاری باید تأیید شده و به درستی به صندلی وسیله نقلیه متصل شده باشد.
کودک نباید کمربند ایمنی را با مسافر دیگری به اشتراک بگذارد. یک سیستم مهاری کودک تنها زمانی به درستی محافظت می کند که کودک به درستی نشسته و بندها به درستی تنظیم شده باشند.
1.6 زمانی که یک کودک می تواند در صندلی جلو سفر کند
کودکان زیر 135 سانتی متر معمولاً باید در صندلی های عقب سفر کنند، اما آنها می توانند در موارد زیر از صندلی جلو استفاده کنند:
زمانی که وسیله نقلیه صندلی عقب ندارد.
زمانی که تمام صندلی های عقب قبلاً توسط کودکان زیر 135 سانتی متر که از سیستم های مهاری مربوطه خود استفاده می کنند، اشغال شده است.
زمانی که نصب تمام سیستم های مهاری کودک مورد نیاز در صندلی های عقب ممکن نیست.
اگر یک سیستم مهاری کودک رو به عقب در صندلی جلو نصب شده باشد، کیسه هوا جلو باید غیرفعال شود. اگر کیسه هوا نتواند غیرفعال شود، سیستم رو به عقب نباید در آنجا قرار گیرد.
1.7 کودکان زیر سه سال
کودکان زیر سه سال باید همیشه از یک سیستم مهاری کودک تأیید شده که مناسب اندازه و وزن آنها باشد، استفاده کنند.
اگر وسیله نقلیه با کمربندهای ایمنی یا نقاط لنگر لازم تجهیز نشده باشد، کودک زیر سه سال نباید در آن وسیله نقلیه سفر کند.
1.8 ورود و خروج از وسیله نقلیه
سرنشینان باید در صورت امکان از سمتی که به پیاده رو، شانه یا لبه جاده نزدیک تر است، وارد و خارج شوند.
درها باید فقط زمانی باز شوند که وسیله نقلیه کاملاً متوقف شده و ایمن باشد.
قبل از باز کردن در، سرنشینان باید بررسی کنند که آیا برای دوچرخه سواران، عابران، موتورسیکلت ها یا سایر وسایل نقلیه خطر ایجاد نمی کنند.
مسافران نباید در وسط جاده خارج شوند مگر اینکه ضروری و ایمن باشد.
یک ایده بسیار رایج در آزمون این است که باز کردن در به طور بی احتیاط می تواند خطر جدی ایجاد کند، به ویژه برای دوچرخه سواران و موتورسیکلت هایی که نزدیک به وسیله نقلیه عبور می کنند.
1.9 حمل و نقل افراد بر روی موتورسیکلت ها و موتورسیکلت های برقی
موتورسیکلت ها و موتورسیکلت های برقی تنها زمانی می توانند یک مسافر را حمل کنند که مدارک آنها این اجازه را بدهد و وسیله نقلیه برای دو نفر تجهیز شده باشد.
مسافر باید بر روی صندلی نشسته و پشت راننده قرار گیرد.
مسافر باید پاهای خود را بر روی پاگیرهای جانبی قرار دهد.
مسافر باید از کلاه ایمنی تأیید شده استفاده کند.
مسافر نباید بین راننده و فرمان نشسته باشد.
به طور کلی، کودکان زیر 12 سال نمی توانند به عنوان مسافر بر روی موتورسیکلت ها یا موتورسیکلت های برقی سفر کنند. با این حال، کودکان 7 ساله یا بالاتر می توانند سفر کنند زمانی که راننده والد، سرپرست یا بزرگسال مجاز توسط آنها باشد، به شرطی که تمام شرایط ایمنی رعایت شود.
1.10 حمل و نقل کودکان بر روی دوچرخه ها
در دوچرخه هایی که برای یک نفر طراحی شده اند، یک دوچرخه سوار بزرگسال می تواند یک کودک تا هفت سال را در یک صندلی اضافی تأیید شده حمل کند.
دوچرخه سوار باید بالغ باشد.
صندلی کودک باید تأیید شده باشد.
کودک باید به درستی نشسته و محافظت شده باشد.
این قاعده اجازه حمل مسافران به صورت غیررسمی، مانند بر روی فرمان، قاب یا باربند را نمی دهد.
1.11 استفاده از کلاه ایمنی
موتورسیکلت های برقی.
موتورسیکلت ها، با یا بدون سایدکار.
وسایل نقلیه سه چرخ و چهارچرخ، مگر اینکه وسیله نقلیه دارای ساختار خودحفاظتی تأیید شده و کمربندهای ایمنی باشد، همانطور که در مدارک فنی آن ذکر شده است.
اگر وسیله نقلیه نیاز به کلاه ایمنی دارد، باید به درستی بسته شود. کلاهی که به درستی بسته نشده باشد، حفاظت مناسبی ارائه نمی دهد.
1.12 حمل و نقل حیوانات
حیوانات باید به گونه ای حمل شوند که مزاحم راننده نشوند یا دید، توجه یا آزادی حرکت را کاهش ندهند.
آنها باید با سیستم های مهاری مناسب، حمل و نقل، شبکه ها یا دستگاه های جداسازی محکم شوند.
آنها نباید به طور آزاد در وسیله نقلیه حرکت کنند.
آنها نباید در جایی قرار گیرند که ممکن است راننده را حواس پرت کنند یا بر کنترل ها تأثیر بگذارند.
برای آزمون تئوری، نکته کلیدی این است که راننده باید همیشه آزادی حرکت، میدان دید واضح و توجه دائمی به رانندگی را حفظ کند.
2. حمل و نقل کالاها
2.1 قاعده کلی
کالاها، بار و اشیاء باید به گونه‌ای حمل شوند که برای کاربران جاده خطرناک نباشند، به جاده آسیب نرسانند، کنترل راننده را کاهش ندهند یا ثبات وسیله نقلیه را به خطر نیندازند.
بار باید ابعاد و وزن مجاز وسیله نقلیه را رعایت کند. راننده باید بررسی کند که بار به درستی قرار گرفته، توزیع شده و محکم شده است قبل از شروع سفر.
2.2 الزامات بار
بار و تمام لوازم جانبی استفاده شده برای ایمن کردن یا محافظت از آن باید به گونه‌ای مرتب شوند که نتوانند:
بیفتند، بر روی جاده کشیده شوند یا به طور خطرناک حرکت کنند.
ثبات وسیله نقلیه را به خطر بیندازند.
صدا، گرد و غبار یا مزاحمت‌های قابل اجتناب تولید کنند.
چراغ‌ها، نشانگرها، پلاک‌های ثبت، علائم الزامی یا سیگنال‌های دستی راننده را پنهان کنند.
دید راننده را کاهش دهند یا مانورهای رانندگی را دشوارتر کنند.
بارهایی که ممکن است گرد و غبار تولید کنند یا از وسیله نقلیه بیفتند باید به طور کامل و مؤثر پوشانده شوند.
2.3 وزن و توزیع بار
بار نباید از حداکثر وزن مجاز وسیله نقلیه تجاوز کند.
اشیاء سنگین باید در پایین و تا حد امکان در مرکز قرار گیرند.
بار باید به طور یکنواخت توزیع شود تا از عدم تعادل جلوگیری شود.
اشیاء باید به گونه‌ای محکم شوند که در حین ترمز، پیچیدن یا شتاب‌گیری نتوانند حرکت کنند.
بار به طور نامناسب توزیع شده ممکن است فاصله ترمز را افزایش دهد، دقت فرمان را کاهش دهد و خطر واژگونی را افزایش دهد، به ویژه در پیچ‌ها یا مانورهای ناگهانی.
2.4 برآمدگی بار در وسایل نقلیه‌ای که به طور انحصاری برای کالاها طراحی نشده‌اند
در وسایل نقلیه‌ای که به طور انحصاری برای حمل کالاها طراحی نشده‌اند، مانند بیشتر خودروهای مسافری، بار تنها می‌تواند از عقب بیرون بزند:
تا 10% از طول وسیله نقلیه به عنوان قاعده کلی.
تا 15% از طول وسیله نقلیه اگر بار غیرقابل تقسیم باشد.
بار نباید از جلو یا کناره‌ها در خودروهای مسافری معمولی بیرون بزند، مگر اینکه قاعده خاصی برای آن وسیله یا بار اجازه دهد.
2.5 برآمدگی بار در وسایل نقلیه کالا
در وسایل نقلیه‌ای که به طور انحصاری برای حمل کالاها طراحی شده‌اند، بارهای غیرقابل تقسیم می‌توانند تحت محدودیت‌های قانونی خاصی بیرون بزنند:
اگر وسیله نقلیه بیش از 5 متر طول داشته باشد، بار می‌تواند تا 2 متر از جلو و 3 متر از عقب بیرون بزند.
اگر وسیله نقلیه 5 متر طول یا کمتر باشد، بار می‌تواند تا یک سوم از طول وسیله نقلیه از جلو و یک سوم از عقب بیرون بزند.
اگر ابعاد کوچک‌تر یک بار غیرقابل تقسیم بیشتر از عرض وسیله نقلیه باشد، می‌تواند تا 0.40 متر از هر طرف به صورت جانبی بیرون بزند، به شرطی که عرض کل از 2.55 متر تجاوز نکند.
این قوانین تنها زمانی اعمال می‌شوند که بار غیرقابل تقسیم و به درستی محکم شده باشد. بارهای قابل تقسیم معمولاً باید به گونه‌ای مرتب شوند که بیرون نزنند.
2.6 برآمدگی بار در وسایل نقلیه باریک
در وسایل نقلیه‌ای که کمتر از یک متر عرض دارند، بار نباید بیشتر از 0.50 متر به صورت جانبی از هر طرف محور طولی وسیله نقلیه بیرون بزند.
نباید از جلو بیرون بزند و تنها می‌تواند تا 0.25 متر از عقب بیرون بزند.
2.7 علامت‌گذاری بار برآمده: تابلو V-20
زمانی که بار از عقب وسیله نقلیه بیرون می‌زند، باید با تابلو V-20 علامت‌گذاری شود، که در انتهای عقب بار و عمود بر محور وسیله نقلیه قرار می‌گیرد.
اگر بار تنها از بخشی از عرض عقب بیرون بزند، یک تابلو V-20 استفاده می‌شود.
اگر بار در تمام عرض عقب وسیله نقلیه بیرون بزند، باید از دو تابلو V-20 استفاده شود، یکی در هر انتها، که یک "V" معکوس را تشکیل می‌دهد.
در شب یا در شرایط دید ضعیف، بار برآمده از عقب نیز باید با یک چراغ قرمز علامت‌گذاری شود.
اگر بار از جلو بیرون بزند، باید با یک چراغ سفید علامت‌گذاری شود.
بارهایی که به صورت جانبی بیرون می‌زنند نیز باید در زمان کاهش دید یا بین غروب و طلوع آفتاب با چراغ‌ها و بازتابنده‌های مورد نیاز علامت‌گذاری شوند.
2.8 عملیات بارگیری و تخلیه
بارگیری و تخلیه باید هر زمان که ممکن است خارج از جاده انجام شود.
اگر بارگیری یا تخلیه در جاده اجتناب‌ناپذیر باشد، باید تحت شرایط زیر انجام شود:
بدون ایجاد خطر یا اختلال جدی برای سایر کاربران جاده.
رعایت قوانین توقف و پارک.
در مناطق شهری، رعایت قوانین محلی در مورد زمان‌ها و مکان‌های مجاز.
از سمت وسیله نقلیه نزدیک‌ترین به لبه جاده هر زمان که ممکن باشد.
استفاده از وسایل مناسب برای انجام سریع و ایمن عملیات.
بدون گذاشتن کالاها بر روی جاده، شانه یا مناطق عابر پیاده.
2.9 بارها بر روی باربندها، باربندهای دوچرخه و حامل‌های عقب
هنگام استفاده از لوازم جانبی مانند باربندها، باربندهای دوچرخه یا حامل‌های عقب، راننده باید بررسی کند که آنها به درستی نصب شده و برای وسیله نقلیه تأیید شده‌اند.
بار باید به طور محکم محکم شده باشد.
راننده باید افزایش ارتفاع، طول یا برآمدگی عقب را در نظر بگیرد.
بار نباید چراغ‌ها، نشانگرها یا پلاک را پنهان کند.
اگر بار یا حامل از عقب بیرون بزند، باید در صورت نیاز از تابلو V-20 استفاده شود.
بار روی سقف می‌تواند بر ثبات تأثیر بگذارد، به ویژه در باد یا پیچ‌ها، زیرا مرکز ثقل وسیله نقلیه را بالا می‌برد.
2.10 بارهای خطرناک، آلاینده یا ویژه
بارهایی که خطرناک، آلاینده، ناخوشایند، مضر یا نیاز به بارگیری ویژه دارند نیز باید از قوانین خاصی که برای آن نوع حمل و نقل اعمال می‌شود پیروی کنند.
برخی جاده‌ها یا مناطق شهری ممکن است دسترسی به وسایل نقلیه حمل کالاهای خطرناک را ممنوع کنند.
علائم خاص ممکن است وسایل نقلیه حمل مواد منفجره، قابل اشتعال یا آلاینده آب را محدود کنند.
رانندگان باید از تمام محدودیت‌های دسترسی و دستورالعمل‌های مسیر پیروی کنند.
برای آزمون رانندگی عادی، معمولاً کافی است که بدانید این وسایل ممکن است تحت محدودیت‌های خاصی قرار گیرند و بار باید به درستی علامت‌گذاری، محکم و تحت قوانین خاص حمل و نقل شود.
2.11 مسئولیت‌های راننده
راننده مسئول بررسی این است که وسیله نقلیه و بار آن قبل و در حین سفر با قوانین ترافیکی مطابقت داشته باشد.
بررسی کنید که تعداد مسافران از تعداد مجاز صندلی‌ها تجاوز نکند.
بررسی کنید که کودکان از سیستم ایمنی مناسب استفاده کنند.
بررسی کنید که همه سرنشینان در صورت نیاز از کمربند ایمنی استفاده کنند.
بررسی کنید که بار محکم، متوازن و به درستی علامت‌گذاری شده باشد.
بررسی کنید که بار چراغ‌ها، پلاک‌ها یا سیگنال‌ها را پنهان نکند.
رانندگی را با بار وسیله نقلیه سازگار کنید، به ویژه فاصله ترمز و سرعت پیچیدن.
3. اشتباهات رایج در امتحان
فکر کردن به اینکه یک کودک زیر 135 سانتی‌متر می‌تواند به طور معمول در صندلی جلو سفر کند: به عنوان یک قاعده کلی، آنها باید در صندلی‌های عقب با استفاده از یک سیستم مهار مناسب سفر کنند.
فراموش کردن غیرفعال کردن کیسه هوا: یک سیستم مهار کودک که به سمت عقب است نباید در صندلی جلو با کیسه هوای فعال قرار گیرد.
باور کردن اینکه مسافران می‌توانند در ناحیه بار سفر کنند: مسافران باید از مکان‌هایی که برای آنها در نظر گرفته شده و مجهز به تجهیزات لازم هستند استفاده کنند.
اشتباه گرفتن 10% و 15% پروجکشن عقب: در خودروهای مسافری، 10% حد عمومی است و 15% به بارهای غیرقابل تقسیم مربوط می‌شود.
فراموش کردن پنل V-20: باری که از عقب بیرون زده باید با پنل صحیح علامت‌گذاری شود.
نادیده گرفتن تأثیر بار بر رانندگی: یک وسیله نقلیه بارگیری شده به طور متفاوتی شتاب می‌گیرد، ترمز می‌زند و می‌چرخد.
۴. خلاصه
حمل و نقل افراد و کالاها به صورت ایمن نیازمند رعایت ظرفیت مجاز وسیله نقلیه، استفاده صحیح از کمربندهای ایمنی و سیستم‌های نگهدارنده کودک، و اطمینان از اینکه هر بار به خوبی محکم شده و به درستی علامت‌گذاری شده است.
راننده باید همیشه قادر به کنترل وسیله نقلیه، دید واضح و رانندگی بدون حواس‌پرتی باشد. یک مسافر، حیوان یا شیء که به طور نادرست قرار داده شده باشد می‌تواند در هنگام ترمز، چرخش یا تصادف خطر جدی ایجاد کند.