حق تقدم، یا حق عبور، به معنای حق قانونی یک کاربر جاده برای پیشی گرفتن زمانی است که مسیر او با مسیر کاربر دیگری تلاقی می‌کند.
درک و احترام به قوانین حق تقدم برای جلوگیری از تصادفات و حفظ ایمنی و نظم ترافیک ضروری است. این قوانین در تقاطع‌ها، بخش‌های باریک، مناطق پیاده‌رو، گذرگاه‌ها، میدان‌های دوربرگردان و زمانی که وسایل نقلیه اضطراری در حال نزدیک شدن هستند، اعمال می‌شود.
داشتن حق تقدم به معنای رانندگی بدون احتیاط نیست. یک راننده با حق تقدم باید همچنان مشاهده کند، در صورت لزوم سرعت را کاهش دهد و آماده باشد تا از یک وضعیت خطرناک اجتناب کند. در آزمون رانندگی، بسیاری از سوالات حق تقدم با شناسایی اینکه چه کسی باید تسلیم شود حل می‌شوند، نه صرفاً اینکه چه کسی زودتر می‌رسد.
1. اصول کلی
1.1 معنای حق تقدم
داشتن حق تقدم به این معناست که یک کاربر دیگر باید اجازه دهد که شما ابتدا عبور کنید. با این حال، حق تقدم هرگز اجازه نمی‌دهد که بی‌احتیاط رانندگی کنید یا یک وضعیت خطرناک را تحمیل کنید.
زمانی که یک راننده باید حق تقدم را واگذار کند، نباید حرکتی را آغاز، ادامه یا از سر بگیرد تا زمانی که مطمئن شود که کاربر دارای حق تقدم را مجبور به ترمز ناگهانی، تغییر جهت ناگهانی یا اقدام احتیاطی نخواهد کرد.
به همین دلیل، واگذاری حق تقدم تنها به معنای توقف نیست. همچنین به معنای تطبیق سرعت، مشاهده موقعیت و سرعت سایر کاربران و ورود تنها زمانی است که مانور بتواند به طور ایمن انجام شود.
1.2 ترتیب تعیین حق تقدم
هنگام تصمیم‌گیری درباره اینکه چه کسی حق تقدم دارد، این ترتیب را دنبال کنید:
اول، از دستورات افسران ترافیک یا پرسنل مجاز پیروی کنید.
دوم، از چراغ‌های راهنمایی، علائم عمودی و نشانه‌های جاده پیروی کنید.
در نهایت، اگر هیچ علامت یا سیگنالی وجود ندارد، قوانین کلی حق تقدم را اعمال کنید.
این ترتیب مهم است. به عنوان مثال، اگر یک افسر ترافیک دستوری بدهد که با چراغ راهنمایی یا علامتی متناقض باشد، باید از دستور افسر پیروی شود.
1.3 چگونه به درستی واگذار کنیم
واگذاری باید واضح، تدریجی و ایمن باشد. راننده باید از قبل سرعت خود را کاهش دهد و از طریق رانندگی خود نشان دهد که قصد دارد به کاربر دیگر اجازه عبور دهد.
در صورت لزوم، راننده باید به طور کامل توقف کند. این موضوع به ویژه در نزدیکی علامت توقف، در یک گذرگاه عابر پیاده با عابران یا زمانی که دید ضعیف است و راننده نمی‌تواند به طور ایمن قضاوت کند که آیا وسیله نقلیه دیگری در حال نزدیک شدن است یا خیر، رایج است.
حتی زمانی که یک راننده حق تقدم دارد، نباید وارد یک تقاطع، گذرگاه عابر پیاده یا گذرگاه دوچرخه شود اگر شرایط ترافیکی به این معنا باشد که ممکن است متوقف شود و سایر کاربران را مسدود کند.
1.4 حق تقدم وظیفه احتیاط را حذف نمی‌کند
یک راننده دارای حق تقدم باید همچنان به طور دفاعی رانندگی کند. اگر یک کاربر دیگر نتواند واگذار کند، راننده دارای حق تقدم باید تا حد امکان از تصادف جلوگیری کند، حتی اگر کاربر دیگر اشتباه کرده باشد.
این اصل به ویژه در نزدیکی مدارس، گذرگاه‌های عابر پیاده، میدان‌های دوربر، دوچرخه‌سواران، افراد سالخورده، حیوانات و وسایل نقلیه اضطراری مهم است. در تمام این موارد، ایمن‌ترین تصمیم پیش‌بینی و کاهش سرعت است.
2. حق تقدم در تقاطع‌ها
2.1 تقاطع‌های علامت‌گذاری شده
در تقاطع‌هایی که توسط علائم، چراغ‌های راهنمایی یا نشانه‌های جاده‌ای تنظیم شده‌اند، رانندگان باید به این نشانه‌ها احترام بگذارند. یک علامت حق تقدم یا ایست از رانندگان می‌خواهد که به وسایل نقلیه در جاده‌ی دارای حق تقدم اجازه عبور دهند، صرف‌نظر از سمتی که به آن نزدیک می‌شوند.
در یک علامت ایست، راننده باید به‌طور کامل متوقف شود و تنها زمانی ادامه دهد که ایمن باشد. در یک علامت حق تقدم، راننده همیشه نیاز به توقف ندارد، اما باید در صورتی که توقف برای اجازه عبور سایر کاربران ضروری است، این کار را انجام دهد.
اگر یک تقاطع توسط چراغ راهنمایی تنظیم شده باشد، رنگ چراغ تعیین می‌کند که آیا راننده می‌تواند ادامه دهد یا خیر. با این حال، حتی با چراغ سبز، راننده نباید وارد شود اگر تقاطع مسدود است.
2.2 تقاطع‌های بدون علامت
در تقاطع‌های بدون علامت یا سیگنال، قاعده کلی این است که به وسایل نقلیه‌ای که از سمت راست نزدیک می‌شوند حق تقدم داده شود.
این قاعده زمانی اعمال می‌شود که مسیر دو وسیله نقلیه تلاقی کند و هیچ علامت، چراغ راهنمایی، نشانه جاده‌ای یا افسر تنظیم‌کننده حق تقدم وجود نداشته باشد. این یکی از رایج‌ترین قواعد در سوالات آزمون تئوری است.
با این حال، قاعده سمت راست استثنائات مهمی دارد. قبل از اعمال آن، بررسی کنید که آیا وضعیت یکی از موارد خاص توضیح داده شده در زیر است یا خیر.
2.3 استثنائات قاعده سمت راست
جاده آسفالت شده بر جاده غیرآسفالت: وسایل نقلیه‌ای که در جاده آسفالت شده هستند، بر وسایل نقلیه‌ای که از جاده غیرآسفالت می‌آیند حق تقدم دارند.
وسایل نقلیه ریلی: قطارها، ترامواها و سایر وسایل نقلیه‌ای که بر روی ریل‌ها حرکت می‌کنند، بر سایر کاربران جاده حق تقدم دارند.
دوربرگردان‌ها: وسایل نقلیه‌ای که در حال حاضر در داخل یک دوربرگردان در حال حرکت هستند، بر آنهایی که وارد آن می‌شوند حق تقدم دارند.
بزرگراه‌ها و جاده‌های دوطرفه: وسایل نقلیه‌ای که در حال حاضر در آنها در حال حرکت هستند، بر وسایل نقلیه‌ای که از یک لاین شتاب یا جاده دسترسی وارد می‌شوند حق تقدم دارند.
این استثنائات اغلب در سوالات آزمون استفاده می‌شوند. اگر یکی از آنها اعمال شود، از قاعده سمت راست استفاده نکنید.
2.4 دوربرگردان‌ها
هنگام ورود به یک دوربرگردان، رانندگان باید به وسایل نقلیه‌ای که در حال حاضر در داخل آن در حال حرکت هستند حق تقدم دهند، مگر اینکه علائم یا افسران ترافیکی خلاف آن را نشان دهند.
در داخل یک دوربرگردان، رانندگان باید از لاین مناسب بر اساس خروجی خود استفاده کنند و هنگام خروج علامت‌دهی کنند. حق تقدم اجازه تغییر ناگهانی لاین‌ها یا خروج‌هایی که به سایر وسایل نقلیه برخورد می‌کند را نمی‌دهد.
در گروه‌های دوچرخه‌سواران، زمانی که اولین دوچرخه‌سوار قبلاً وارد یک تقاطع یا دوربرگردان شده باشد، گروه به عنوان یک واحد برای مقاصد حق تقدم در نظر گرفته می‌شود. این بدان معناست که رانندگان باید اجازه دهند کل گروه به‌طور ایمن عبور کند.
2.5 تقاطع‌ها را مسدود نکنید
یک راننده نباید وارد یک تقاطع، گذرگاه عابر پیاده یا گذرگاه دوچرخه شود اگر ممکن است متوقف شود و حرکت عرضی سایر کاربران را مسدود کند.
این قاعده حتی زمانی که راننده حق تقدم دارد یا چراغ ترافیکی سبز است نیز اعمال می‌شود. اگر ترافیک در جلو متوقف شده باشد، اقدام ایمن و صحیح این است که قبل از ورود منتظر بمانید.
اگر یک وسیله نقلیه در حال حاضر در داخل یک تقاطع کنترل‌شده با سیگنال متوقف شده و مانع از حرکت می‌شود، راننده باید هر چه سریع‌تر آن را ترک کند، به شرطی که این کار به کاربران در حال حرکت در جهت مجاز خطر یا مانع ایجاد نکند.
2.6 مثال آزمون عملی
اگر دو وسیله نقلیه به یک تقاطع بدون کنترل برسند و یکی از سمت راست نزدیک شود، وسیله نقلیه در سمت چپ باید حق تقدم دهد. اما اگر وسیله نقلیه در سمت چپ در حال حرکت بر روی یک جاده آسفالت شده باشد و دیگری از یک جاده غیرآسفالت بیاید، استثنای جاده آسفالت اعمال می‌شود و وسیله نقلیه در جاده آسفالت حق تقدم دارد.
3. جاده‌های باریک، کارهای جاده‌ای و شیب‌های تند
3.1 بخش‌های باریک بدون علامت
زمانی که جاده برای عبور همزمان دو وسیله نقلیه در جهت‌های مخالف خیلی باریک است و علامتی برای تنظیم حق تقدم وجود ندارد، وسیله نقلیه‌ای که ابتدا وارد بخش باریک شده است، حق تقدم دارد.
اگر مشخص نباشد که کدام وسیله نقلیه ابتدا وارد شده است، حق تقدم به وسیله نقلیه‌ای داده می‌شود که در مانور دادن با دشواری بیشتری مواجه است. این به این دلیل است که برخی وسایل نقلیه به فضای بیشتری نیاز دارند، قابلیت مانور محدودتری دارند یا ممکن است معکوس شدن به طور ایمن برایشان دشوارتر باشد.
3.2 حق تقدم بر اساس نوع وسیله نقلیه
اگر یکی از وسایل نقلیه باید معکوس شود و علامت یا دستوری از یک افسر وجود ندارد، حق تقدم به طور کلی به ترتیب زیر داده می‌شود:
وسیله‌های نقلیه ویژه یا وسایل نقلیه حمل و نقل ویژه که از وزن یا ابعاد مجاز فراتر می‌روند.
ترکیب‌های وسیله نقلیه، به جز خودروهای مسافری با تریلرهای سبک.
وسیله‌های نقلیه کشیده شده توسط حیوانات.
خودروهای مسافری که تریلرهایی تا 750 کیلوگرم MMA و خانه‌های موتوری را حمل می‌کنند.
وسیله‌های نقلیه برای حمل و نقل جمعی مسافران.
کامیون‌ها، واحدهای تراکتور و ون‌های پنل.
خودروهای مسافری و وسایل نقلیه مشتق شده از خودروهای مسافری.
وسیله‌های نقلیه ویژه که از وزن یا ابعاد مجاز فراتر نمی‌روند، چهارچرخ‌ها و چهارچرخ‌های سبک.
وسیله‌های نقلیه سه‌چرخ، موتورسیکلت‌ها با سایدکار و موتورسیکلت‌های سه‌چرخ.
موتورسیکلت‌های دوچرخ، موتورسیکلت‌های دوچرخ و دوچرخه‌ها.
اگر وسایل نقلیه از یک نوع باشند، حق تقدم به وسیله‌ای داده می‌شود که باید مسافت بیشتری را معکوس کند. اگر مسافت یکسان باشد، حق تقدم به وسیله نقلیه‌ای داده می‌شود که عرض، طول یا حداکثر وزن مجاز بیشتری دارد.
3.3 پل‌ها و کارهای گذرگاه باریک
در پل‌ها یا کارهای گذرگاهی که دو وسیله نقلیه نمی‌توانند همزمان عبور کنند، رانندگان باید از علائم حق تقدم که در هر دو انتها قرار دارد پیروی کنند.
اگر راننده‌ای از سمتی که علامت حق تقدم بدهید یا علامتی که حق تقدم را برای جهت مخالف نشان می‌دهد، نزدیک شود، آن راننده باید تسلیم شود و در صورت لزوم، معکوس شود تا اجازه عبور وسیله نقلیه دیگر را بدهد.
زمانی که علامتی وجود ندارد، قوانین عمومی برای بخش‌های باریک و حق تقدم بر اساس نوع وسیله نقلیه اعمال می‌شود.
3.4 شیب‌های تند
در جاده‌های باریک با شیب حداقل 7%، وسیله نقلیه‌ای که به سمت بالا حرکت می‌کند حق تقدم دارد، مگر اینکه وسیله نقلیه در حال حرکت به سمت بالا بتواند زودتر به یک محل عبور برسد.
دلیل این امر عملی است: راه‌اندازی مجدد در یک بخش تند به سمت بالا دشوارتر و ممکن است خطرناک‌تر از ادامه حرکت به سمت پایین به طور کنترل شده باشد.
اگر در مورد شیب یا اینکه کدام وسیله نقلیه به محل عبور نزدیک‌تر است، تردید وجود داشته باشد، ترتیب عمومی حق تقدم برای بخش‌های باریک را اعمال کنید.
3.5 کارهای جاده‌ای و تنظیم موقت
در کارهای جاده‌ای یا بخش‌های باریک موقت، رانندگان باید از نشانه‌های افسران ترافیک، کارگران مجاز به تنظیم ترافیک، علائم موقت یا چراغ‌های ترافیکی پیروی کنند.
اگر وسایل نقلیه در انتظار عبور از کارهای جاده‌ای هستند، هر راننده باید پشت وسیله‌ای که زودتر در همان جهت رسیده است بماند، تا حد ممکن به لبه سمت راست نزدیک باشد و نباید صف را دور بزند مگر اینکه دستور داده شود.
وسایل نقلیه اضطراری در حال انجام وظیفه فوری باید اجازه عبور از کارهای جاده‌ای را داشته باشند هر زمان که این کار به طور ایمن و بدون آسیب به منطقه کار امکان‌پذیر باشد.
4. حق تقدم برای دوچرخه سواران، عابران و حیوانات
4.1 قاعده کلی با کاربران آسیب‌پذیر
به‌طور کلی، رانندگان بر عابران و حیوانات در جاده و شانه حق تقدم دارند، مگر در موارد خاصی که قوانین از رانندگان می‌خواهند که حق تقدم را واگذار کنند.
با این حال، کاربران آسیب‌پذیر نیاز به احتیاط ویژه دارند. حتی زمانی که راننده حق تقدم دارد، باید سرعت خود را کاهش دهد، فاصله ایمن را حفظ کند و آماده توقف باشد اگر خطر تصادف وجود داشته باشد.
4.2 دوچرخه سواران
دوچرخه سواران در این موارد بر وسایل نقلیه موتوری حق تقدم دارند:
زمانی که در یک مسیر دوچرخه‌سواری به‌درستی علامت‌گذاری شده، عبور دوچرخه یا شانه در حال رکاب زدن هستند.
زمانی که یک وسیله نقلیه موتوری به سمت راست یا چپ می‌چرخد تا وارد جاده دیگری شود و دوچرخه‌سوار نزدیکی وجود دارد که مسیرش تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
زمانی که دوچرخه‌سواران در یک گروه رکاب می‌زنند و اولین دوچرخه‌سوار قبلاً شروع به عبور یا ورود به یک میدان کرده است.
در تمام موارد دیگر، قوانین عمومی حق تقدم بین وسایل نقلیه اعمال می‌شود.
هنگام نزدیک شدن به دوچرخه‌سواران، راننده باید حرکات ممکن را پیش‌بینی کند، در صورت لزوم سرعت را کاهش دهد و از ایجاد فشار خودداری کند. سوالات مربوط به حق تقدم که شامل دوچرخه‌سواران می‌شود، معمولاً بر این تمرکز دارد که آیا دوچرخه‌سوار در یک مسیر/عبور دوچرخه است، آیا راننده در حال چرخش است یا آیا دوچرخه‌سوار بخشی از گروهی است که در حال عبور است.
4.3 عابران
رانندگان باید در شرایط زیر به عابران حق تقدم دهند:
در عبورهای عابر پیاده به‌درستی علامت‌گذاری شده.
زمانی که به جاده دیگری می‌چرخند و عابران در حال عبور هستند، حتی اگر عبور عابر پیاده وجود نداشته باشد.
زمانی که وسیله نقلیه از شانه‌ای عبور می‌کند که توسط عابران استفاده می‌شود و هیچ منطقه عابر پیاده‌ای وجود ندارد.
در مناطق عابر پیاده، زمانی که وسایل نقلیه از دسترسی‌های مجاز عبور می‌کنند.
زمانی که عابران در حال سوار شدن یا پیاده شدن از یک وسیله نقلیه حمل و نقل عمومی در یک ایستگاه علامت‌گذاری شده هستند و بین آن وسیله و نزدیک‌ترین منطقه یا پناهگاه عابر پیاده قرار دارند.
زمانی که عابران بخشی از یک گروه تشکیل شده، صف مدرسه یا مراسم سازمان‌یافته هستند.
در عبورهای عابر پیاده، رانندگان باید با احتیاط کافی نزدیک شوند تا در صورت لزوم توقف کنند. الزام به واگذاری حق تقدم به‌ویژه زمانی مهم است که دید به دلیل وسایل نقلیه پارک شده، اتوبوس‌ها، پیچ‌ها یا شرایط جوی محدود باشد.
4.4 حیوانات
رانندگان باید فقط در مواردی که قوانین تعیین کرده‌اند به حیوانات حق تقدم دهند:
در مسیرها یا عبورهای دام به‌درستی علامت‌گذاری شده.
زمانی که به جاده دیگری می‌چرخند و حیوانات در حال عبور هستند.
زمانی که وسیله نقلیه از شانه‌ای عبور می‌کند که توسط حیواناتی استفاده می‌شود که مسیر دام ندارند.
یک علامت هشدار عمومی برای حیوانات به‌تنهایی به حیوانات حق تقدم نمی‌دهد. حق تقدم در مسیرها یا عبورهای دام که به‌درستی علامت‌گذاری شده‌اند، معمولاً با یک پنل مکمل که “cañada” و محدودیت سرعت مربوطه را نشان می‌دهد، اعمال می‌شود.
حتی زمانی که حیوانات به‌طور قانونی حق تقدم ندارند، راننده باید سرعت خود را کاهش دهد و از ترساندن آنها خودداری کند، زیرا حیوانات می‌توانند به‌طور غیرقابل پیش‌بینی حرکت کنند و وضعیت خطرناکی ایجاد کنند.
4.5 راه آسان برای به خاطر سپردن این موارد
در بیشتر سوالات امتحانی، کاربران آسیب‌پذیر حق تقدم دارند زمانی که مسیر راننده با فضای محافظت‌شده آنها قطع می‌شود: یک عبور عابر پیاده، یک عبور دوچرخه، شانه‌ای که آنها استفاده می‌کنند، یک عبور دام علامت‌گذاری شده، یا جاده‌ای که راننده در حال چرخش به آن است.
5. حمل و نقل عمومی و وسایل نقلیه که به ترافیک ملحق می‌شوند
5.1 اتوبوس‌ها که از ایستگاه خارج می‌شوند
در مناطق ساخته شده، رانندگان باید حرکت وسایل نقلیه حمل و نقل عمومی که از یک ایستگاه مشخص خارج می‌شوند را تسهیل کنند. آنها باید در صورت امکان به سمت کنار حرکت کنند، سرعت خود را کاهش دهند یا حتی در صورت لزوم توقف کنند.
این به این معنا نیست که اتوبوس می‌تواند بدون احتیاط حرکت کند. راننده اتوبوس باید قصد خود را برای ملحق شدن به ترافیک علامت‌گذاری کند و باید احتیاط‌های لازم را برای جلوگیری از خطر اتخاذ کند.
5.2 وسایل نقلیه‌ای که از خارج جاده ملحق می‌شوند
یک وسیله نقلیه که از یک پارکینگ، یک ملک خصوصی، یک منطقه خدماتی یا یک جاده دسترسی ملحق می‌شود، باید به وسایل نقلیه‌ای که در حال حاضر در جاده در حال حرکت هستند، حق تقدم بدهد.
راننده‌ای که به ترافیک ملحق می‌شود باید با دقت مشاهده کند، مانور را علامت‌گذاری کند و بدون اینکه سایر کاربران را مجبور به ترمز یا تغییر ناگهانی جهت کند، وارد شود.
6. وسایل نقلیه اضطراری و اولویت دار
6.1 وسایل نقلیه اولویت دار
وسایل نقلیه اولویت دار آنهایی هستند که توسط پلیس، خدمات آتش نشانی، حفاظت مدنی و خدمات نجات، و خدمات بهداشتی عمومی یا خصوصی در هنگام انجام وظیفه فوری استفاده می‌شوند.
آنها در هنگام انجام وظیفه فوری اولویت دارند و با استفاده از سیگنال‌های ویژه لازم، سایر کاربران را هشدار می‌دهند. به‌طور کلی، این به معنای استفاده از چراغ چشمک‌زن ویژه و سیگنال صوتی است. با این حال، ممکن است سیگنال صوتی در صورتی که استفاده از چراغ به تنهایی خطر برای سایر کاربران ایجاد نکند، حذف شود.
مهم است که وسایل نقلیه اولویت دار را با وسایل نقلیه خدماتی اشتباه نگیریم. یک وسیله نقلیه ممکن است چراغ‌های هشدار داشته باشد زیرا در حال کار، متوقف یا ایجاد مانع است، اما این به‌طور خودکار آن را به یک وسیله نقلیه اولویت دار در حال انجام وظیفه فوری تبدیل نمی‌کند.
6.2 قدرت‌ها و محدودیت‌های وسایل نقلیه اولویت دار
وسایل نقلیه اولویت دار ممکن است از محدودیت‌های سرعت تجاوز کنند و ممکن است از برخی قوانین ترافیکی معاف باشند زمانی که این برای یک خدمت فوری ضروری است و هیچ کاربر جاده‌ای را به خطر نمی‌اندازد.
آنها باید همیشه از دستورات و سیگنال‌های افسران ترافیک پیروی کنند و باید در تقاطع‌ها، چراغ‌های راهنمایی و مناطق عابر پیاده احتیاط شدید داشته باشند.
در بزرگراه‌ها و جاده‌های دوطرفه، و فقط در شرایط اضطراری استثنایی، ممکن است اقداماتی مانند عقب‌گرد، دور زدن یا حرکت در جهت مخالف با استفاده از شانه جاده انجام دهند، به شرطی که ایمنی به خطر نیفتد.
6.3 نحوه واکنش سایر رانندگان
زمانی که رانندگان سیگنال‌های ویژه یک وسیله نقلیه اولویت دار را مشاهده می‌کنند، باید اقدامات لازم را برای تسهیل عبور آن انجام دهند. معمولاً، آنها باید به سمت راست حرکت کنند یا در صورت لزوم متوقف شوند.
واکنش باید آرام و ایمن باشد. رانندگان نباید حرکات ناگهانی انجام دهند، بر روی پیاده‌روها بروند، چراغ‌های قرمز را رد کنند یا خطر بیشتری ایجاد کنند مگر اینکه به‌طور خاص توسط یک افسر هدایت شوند.
اگر ترافیک متراکم است، رانندگان باید به تدریج فضایی ایجاد کنند و هر زمان که ممکن باشد، مسیر واضحی برای وسیله نقلیه اضطراری بگذارند.
6.4 درخواست توقف وسیله نقلیه پلیس
اگر یک وسیله نقلیه پلیس پشت یک وسیله نقلیه دیگر سیگنال‌های ویژه لازم و همچنین یک چراغ قرمز چشمک‌زن رو به جلو را فعال کند، راننده باید به‌طور ایمن در سمت راست، در جلوی وسیله نقلیه پلیس، در مکانی که خطر یا مانع بیشتری ایجاد نکند، متوقف شود.
راننده باید در داخل وسیله نقلیه بماند و از دستورات افسر که از طریق بلندگو یا هر وسیله واضح دیگری داده می‌شود، پیروی کند.
6.5 وسایل نقلیه غیر اولویت دار در حال انجام وظیفه فوری
یک وسیله نقلیه غیر اولویت دار ممکن است گاهی مجبور شود در شرایط بسیار جدی یک خدمت فوری انجام دهد. در این صورت، راننده ممکن است با استفاده از بوق به‌طور متناوب، روشن کردن چراغ‌های هشدار خطر در صورت موجود بودن، یا استفاده از هشدار مشابهی مانند تکان دادن پارچه، دیگران را هشدار دهد.
با این حال، این وسیله نقلیه به هیچ وجه به یک وسیله نقلیه اولویت دار تبدیل نمی‌شود و راننده آن باید همچنان به قوانین ترافیکی احترام بگذارد، به‌ویژه در تقاطع‌ها. ممکن است مقامات از راننده بخواهند که شرایط اضطراری را توجیه کند.
6.6 وسایل نقلیه کمک جاده‌ای و خدماتی
وسایل نقلیه کمک جاده‌ای، کامیون‌های یدک‌کش و وسایل نقلیه‌ای که برای کارهای جاده‌ای یا نگهداری استفاده می‌شوند، ممکن است از چراغ‌های هشدار ویژه برای نشان دادن موقعیت خود یا اینکه ممکن است مانع باشند، استفاده کنند. این هشدار آنها را به همان اندازه وسایل نقلیه اولویت دار در حال انجام وظیفه فوری تبدیل نمی‌کند.
رانندگان باید با احتیاط به آنها نزدیک شوند، در صورت لزوم سرعت خود را کاهش دهند و از هرگونه دستور یا علائم موقتی پیروی کنند. اگر کارگران در جاده یا شانه حضور داشته باشند، راننده باید حاشیه ایمنی را افزایش دهد.
7. خلاصه وضعیت‌های اولویت
در تقاطع‌های علامت‌گذاری شده: به تابلوها، چراغ‌های راهنمایی، نشانه‌های جاده یا دستورات افسران توجه کنید.
در تقاطع‌های بدون کنترل: به وسایل نقلیه‌ای که از سمت راست نزدیک می‌شوند، حق تقدم دهید، مگر اینکه استثنایی وجود داشته باشد.
در میدان‌های دوراهی: به وسایل نقلیه‌ای که در حال حاضر درون میدان هستند، حق تقدم دهید.
هنگام ورود به بزرگراه یا جاده دوطرفه: به وسایل نقلیه‌ای که در حال حاضر در آن جاده در حال حرکت هستند، حق تقدم دهید.
در جاده‌های باریک: حق تقدم به وسیله نقلیه‌ای تعلق دارد که زودتر وارد شده یا در صورت تردید، به وسیله نقلیه‌ای که در مانور دادن با مشکل بیشتری مواجه است.
در پل‌ها یا کارهای گذرگاه باریک: به تابلوهای اولویت توجه کنید؛ اگر هیچ‌کدام وجود نداشت، قوانین عمومی برای بخش‌های باریک را اعمال کنید.
در جاده‌های باریک و شیب‌دار: معمولاً وسیله نقلیه در حال حرکت به سمت بالا حق تقدم دارد اگر شیب حداقل 7% باشد.
برای دوچرخه‌سواران: در مسیرهای دوچرخه/عبور، هنگام چرخش به سمت مسیر آنها و زمانی که گروهی در حال عبور است، حق تقدم دهید.
برای عابران پیاده: در تقاطع‌ها، هنگام چرخش به جاده‌ای که در حال عبور هستند، در مناطق عابر پیاده و در ایستگاه‌های حمل و نقل عمومی در شرایط توصیف شده، حق تقدم دهید.
برای حیوانات: در تقاطع‌های دامداری که به درستی علامت‌گذاری شده‌اند، هنگام چرخش به جاده‌ای که در حال عبور هستند یا هنگام عبور از شانه‌ای که توسط آنها استفاده می‌شود، حق تقدم دهید.
برای اتوبوس‌ها هنگام ترک ایستگاه‌ها: در مناطق شهری به آنها اجازه دهید دوباره وارد شوند، بدون اینکه وظیفه احتیاط راننده اتوبوس را از بین ببرید.
برای وسایل نقلیه با اولویت: هنگام انجام وظیفه فوری، عبور آنها را تسهیل کنید و از سیگنال‌های ویژه مورد نیاز استفاده کنید.
8. اشتباهات رایج در آزمون تئوری
اعمال قانون سمت راست زمانی که علامت اولویت، استثنای جاده آسفالت، میدان یا وسیله نقلیه ریلی وجود دارد.
فکر کردن به اینکه داشتن اولویت اجازه ورود به تقاطع مسدود شده را می‌دهد.
باور کردن اینکه همه وسایل نقلیه با چراغ‌های هشدار، وسایل نقلیه اولویت‌دار هستند.
فراموش کردن اینکه یک وسیله نقلیه غیر اولویت‌دار در حالت اضطراری باید همچنان به قوانین ترافیکی احترام بگذارد.
فکر کردن به اینکه علامت هشدار عمومی برای حیوانات به حیوانات اولویت می‌دهد. اولویت به یک عبور دام به درستی علامت‌گذاری شده یا کانادا اعمال می‌شود.
عدم رفتار با یک گروه از دوچرخه‌سواران به عنوان یک واحد زمانی که اولین دوچرخه‌سوار وارد یک تقاطع یا میدان شده است.
یادداشت نهایی: عدم yielding در مواقع لازم می‌تواند منجر به جریمه، از دست دادن امتیاز و، بالاتر از همه، حوادث جدی ترافیکی شود. رفتار صحیح اولویت بر اساس مشاهده، پیش‌بینی، yielding واضح و احترام به کاربران آسیب‌پذیر جاده است.