کاربران دیگر

به اشتراک گذاشتن جاده مسئولیتی است که نیاز دارد همه رانندگان از دیگر کاربران جاده آگاه باشند، به ویژه آسیب‌پذیرترین آنها.

پیاده‌ها، دوچرخه‌سواران، افراد با کاهش تحرک، کاربران وسایل نقلیه شخصی، موتورسیکلت‌سواران، حیوانات و وسایل نقلیه کشیده شده توسط حیوانات در معرض خطر بیشتری هستند زیرا حفاظت فیزیکی کمتری نسبت به سرنشینان خودرو دارند.

درک حقوق و تعهدات آنها برای رانندگی ایمن و قبولی در آزمون تئوری رانندگی در اسپانیا ضروری است.

1. اصول کلی هنگام اشتراک جاده

ایمنی جاده به پیش‌بینی، احترام و همکاری بستگی دارد. یک راننده نه تنها باید از علائم ترافیکی پیروی کند، بلکه باید رفتار خود را با حضور سایر کاربران سازگار کند.

هنگام نزدیک شدن به کاربران آسیب‌پذیر، راننده باید سرعت را کاهش دهد، فاصله جانبی را افزایش دهد و در صورت لزوم آماده توقف باشد.

1.1 کاربران آسیب‌پذیر جاده

کاربران آسیب‌پذیر کسانی هستند که در صورت وقوع تصادف بیشتر در معرض آسیب جدی قرار دارند. این شامل:

• پیاده‌روها.

• دوچرخه‌سواران و کاربران دوچرخه.

• موتورسواران و سواران موتورسیکلت.

• کاربران وسایل نقلیه شخصی، مانند اسکوترهای برقی.

• افراد با تحرک محدود.

• افرادی که حیوانات یا وسایل نقلیه کشیده شده توسط حیوانات را هدایت می‌کنند.

1.2 رفتار راننده در اطراف کاربران آسیب‌پذیر

• در نزدیکی مدارس، پارک‌های بازی، بیمارستان‌ها، ایستگاه‌های اتوبوس و مناطق مسکونی سرعت خود را کاهش دهید.

• هنگام عبور از کنار پیاده‌روها، دوچرخه‌سواران، موتورسیکلت‌ها، حیوانات یا وسایل نقلیه‌ای که در جاده متوقف شده‌اند، فاصله جانبی ایمن را حفظ کنید.

• فرض نکنید که کاربران آسیب‌پذیر شما را دیده‌اند؛ ممکن است حواسشان پرت باشد یا دید محدودی داشته باشند.

• به‌ویژه در شب، در باران، مه، نور ضعیف یا زمانی که دید کاهش یافته است، بسیار مراقب باشید.

• هرگز یک کاربر آسیب‌پذیر را مجبور به تغییر جهت یا توقف ناگهانی نکنید.

2. عابران پیاده

عابران پیاده کاربران جاده‌ای هستند که به صورت پیاده حرکت می‌کنند. آنها همچنین شامل افرادی هستند که از ویلچر استفاده می‌کنند، افرادی که کالسکه‌ای را هل می‌دهند، افرادی که وسیله‌ای کوچک و غیرموتوری را هل می‌دهند یا می‌کشند و افرادی که در حال حرکت با دوچرخه یا موتورسیکلت دوچرخ هستند.

عابران پیاده در ترافیک به شدت در معرض خطر هستند، بنابراین رانندگان باید در هنگام عبور از مناطق عابر پیاده یا زمانی که عابران نزدیک جاده هستند، احتیاط ویژه‌ای داشته باشند.

2.1 جایی که عابران پیاده باید راه بروند

• به‌طور کلی، عابران پیاده باید از پیاده‌روها، مناطق عابر پیاده یا مسیرهای اختصاصی برای آنها استفاده کنند.

• اگر منطقه عابر پیاده وجود نداشته باشد یا قابل استفاده نباشد، آنها می‌توانند بر روی شانه یا در صورت لزوم، بر روی جاده حرکت کنند.

• در شهرها و شهرستان‌ها، عابران پیاده می‌توانند بسته به شرایط خاص جاده، ترافیک و دید، در سمت راست یا چپ حرکت کنند.

• در خارج از مناطق ساخته شده، عابران پیاده معمولاً باید در سمت چپ، رو به ترافیک در حال حرکت، راه بروند.

• با این حال، عابران پیاده‌ای که دوچرخه، موتورسیکلت دوچرخ، کالسکه دستی یا وسیله مشابهی را هل می‌دهند یا می‌کشند، گروه‌های عابران پیاده و افرادی که از ویلچر استفاده می‌کنند معمولاً باید در سمت راست حرکت کنند.

2.2 عابران پیاده در مناطق شهری

• آنها باید بر روی پیاده‌رو راه بروند و از قدم گذاشتن به جاده بدون نیاز خودداری کنند.

• آنها نباید به گونه‌ای توقف کنند که مانع عابران پیاده دیگر شوند.

• هنگام استفاده از اسکیت، اسکیت‌برد یا وسایل غیرموتوری مشابه، آنها می‌توانند با سرعت پیاده‌روی در مناطق عابر پیاده حرکت کنند، اما نه در جاده مگر اینکه منطقه خاصی برای آنها مجاز باشد.

• آنها باید در محل‌های عبور عابر پیاده، چراغ‌های راهنمایی یا مکان‌هایی که دید خوبی دارند، عبور کنند.

2.3 عابران پیاده در خارج از مناطق ساخته شده

• آنها باید با احتیاط بسیار و به نزدیک‌ترین نقطه به لبه خارجی شانه یا جاده حرکت کنند.

• در شب یا در شرایط دید ضعیف، آنها باید یک عنصر بازتابنده یا درخشان را حمل کنند که از حداقل 150 متر قابل مشاهده باشد.

• گروه‌های عابران پیاده باید از چراغ‌ها برای نشان دادن موقعیت و اندازه خود استفاده کنند: نور سفید یا زرد در جلو و نور قرمز در عقب.

• اگر ایمنی ایجاب کند، عابران پیاده باید به صورت تک‌صف حرکت کنند.

2.4 عبور از جاده

• عابران پیاده باید به طور مستقیم از جاده عبور کنند، بدون اینکه به طور غیرضروری توقف کنند.

• در محل عبور عابر پیاده، آنها باید اطمینان حاصل کنند که وسایل نقلیه متوقف شده‌اند یا در حال کاهش سرعت هستند قبل از اینکه به جاده قدم بگذارند.

• آنها نباید در تقاطع‌ها به صورت مورب عبور کنند مگر اینکه محل عبور عابر پیاده خاصی وجود داشته باشد که این کار را مجاز کند.

• در میدان‌های دورانی، عابران پیاده باید از بیرون دور بزنند و از محل‌های عبور مشخص استفاده کنند؛ آنها نباید از جزیره مرکزی یا از جاده بدون عبور عبور کنند.

2.5 اولویت عابران پیاده

رانندگان باید در شرایط زیر به عابران پیاده حق تقدم بدهند:

• در محل‌های عبور عابر پیاده که به‌طور صحیح علامت‌گذاری شده‌اند.

• هنگام چرخش به جاده‌ای دیگر و عابران پیاده در حال عبور از آن، حتی اگر علامت عبور وجود نداشته باشد.

• هنگام عبور از شانه‌ای که توسط عابران پیاده استفاده می‌شود زیرا منطقه عابر پیاده وجود ندارد.

• در مناطق عابر پیاده، زمانی که یک وسیله نقلیه از یک گذر مجاز عبور می‌کند.

• زمانی که عابران پیاده در حال سوار شدن یا پیاده شدن از یک وسیله نقلیه عمومی در یک ایستگاه علامت‌گذاری شده هستند و بین وسیله نقلیه و نزدیک‌ترین پیاده‌رو یا پناهگاه قرار دارند.

• زمانی که گروه‌های نظامی، گروه‌های مدرسه یا مراسم سازمان‌یافته در حال عبور هستند.

2.6 ممنوعیت‌های عابران پیاده

• عابران پیاده نباید بر روی بزرگراه‌ها یا جاده‌های دوطرفه راه بروند، مگر در شرایط اضطراری استثنایی که اجتناب‌ناپذیر است و همیشه با حداکثر احتیاط.

• آنها نباید بر روی جاده راه بروند اگر یک منطقه عابر پیاده ایمن در دسترس باشد.

• آنها نباید به طور ناگهانی وارد جاده شوند یا بدون بررسی ترافیک عبور کنند.

• آنها نباید از تلفن‌های همراه، هدفون یا حواس‌پرتی‌ها به گونه‌ای استفاده کنند که مانع از عبور ایمن آنها شود.

3. دوچرخه سواران

دوچرخه سواران رانندگان یک وسیله نقلیه هستند، اما آنها همچنین کاربران آسیب‌پذیری هستند زیرا حفاظت فیزیکی کمی دارند. رانندگان باید تغییرات ناگهانی ناشی از باد، چاله‌ها، وسایل نقلیه پارک شده، چاه‌ها یا موانع را انتظار داشته باشند.

3.1 جایی که دوچرخه سواران می‌توانند حرکت کنند

• آنها باید از مسیرهای دوچرخه، مسیرهای دوچرخه‌سواری یا تقاطع‌های دوچرخه استفاده کنند زمانی که این موارد فراهم و قابل اجرا هستند.

• در خارج از مناطق ساخته شده، اگر شانه‌ای قابل عبور وجود داشته باشد، دوچرخه سواران معمولاً باید از شانه راست استفاده کنند.

• اگر شانه قابل استفاده یا ایمن نباشد، دوچرخه سواران می‌توانند از قسمت ضروری جاده استفاده کنند.

• در شیب‌های طولانی با پیچ‌ها، دوچرخه سواران می‌توانند شانه را ترک کرده و از قسمت ضروری سمت راست جاده برای ایمنی استفاده کنند.

3.2 رکاب زدن به صورت موازی

• دوچرخه سواران می‌توانند دو به دو رکاب بزنند و تا حد ممکن به سمت راست بروند.

• آنها باید در بخش‌هایی با دید ضعیف به صورت تک‌نفره رکاب بزنند، زمانی که شرایط ترافیکی ایجاب می‌کند یا رکاب زدن به صورت موازی خطر ایجاد کند.

• یک گروه از دوچرخه سواران باید با احتیاط ویژه‌ای مورد توجه قرار گیرد زیرا گروه ممکن است فضای بیشتری را اشغال کند و زمان بیشتری برای عبور از یک تقاطع نیاز داشته باشد.

3.3 اولویت دوچرخه سواران

دوچرخه سواران در این شرایط بر وسایل نقلیه موتوری اولویت دارند:

• زمانی که آنها در یک مسیر دوچرخه، تقاطع دوچرخه یا شانه به درستی علامت‌گذاری شده رکاب می‌زنند.

• زمانی که یک وسیله نقلیه موتوری به راست یا چپ می‌چرخد تا وارد جاده دیگری شود و دوچرخه‌سواری در نزدیکی آن است که مسیرش تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

• زمانی که دوچرخه سواران در یک گروه رکاب می‌زنند و اولین دوچرخه‌سوار قبلاً شروع به عبور از یک تقاطع کرده یا وارد یک میدان شده است؛ گروه به عنوان یک واحد در نظر گرفته می‌شود.

3.4 سبقت ایمن از دوچرخه سواران

• زمانی که از یک دوچرخه‌سوار یا گروهی از دوچرخه‌سواران سبقت می‌گیرید، راننده باید حداقل 1.5 متر فاصله جانبی را رعایت کند.

• راننده باید در صورت لزوم و زمانی که می‌توان به طور ایمن این کار را انجام داد، بخشی یا تمام لاین مجاور یا مخالف را اشغال کند.

• اگر جاده بیش از یک لاین در همان جهت داشته باشد، راننده باید به طور کامل به لاین مجاور تغییر مسیر دهد تا سبقت بگیرد.

• سبقت گرفتن ممنوع است اگر دوچرخه سوارانی که از جهت مخالف می‌آیند ممکن است در خطر قرار گیرند، حتی اگر آنها در شانه رکاب بزنند.

• راننده باید سرعت را کاهش دهد و در پشت دوچرخه‌سوار منتظر بماند اگر مانور نتواند به طور ایمن انجام شود.

3.5 تقاطع‌های عابر پیاده و تقاطع‌های دوچرخه

• یک دوچرخه‌سوار که بر روی دوچرخه رکاب می‌زند در یک تقاطع دوچرخه اولویت دارد زمانی که تقاطع به درستی علامت‌گذاری شده باشد.

• در یک تقاطع عابر پیاده، یک دوچرخه‌سوار همان اولویت را ندارد که یک عابر پیاده دارد مگر اینکه از دوچرخه پیاده شده و پیاده عبور کند.

• رانندگان باید همچنان سرعت خود را کاهش دهند و احتمال اشتباهات ممکن را در نزدیکی مدارس، پارک‌ها و تقاطع‌های شهری پیش‌بینی کنند.

3.6 کلاه ایمنی، نورپردازی و دید برای دوچرخه سواران

• دوچرخه سواران باید در جاده‌های بین‌شهری از کلاه ایمنی تأیید شده استفاده کنند، مگر در موارد خاصی مانند صعودهای طولانی، گرمای شدید یا دلایل پزشکی معتبر.

• افراد زیر 16 سال باید در تمام موارد از کلاه ایمنی استفاده کنند.

• در شب یا در شرایط دید ضعیف، دوچرخه‌ها باید از چراغ‌ها و عناصر بازتابنده مورد نیاز استفاده کنند.

• پوشاک بازتابنده به شدت توصیه می‌شود تا رانندگان بتوانند دوچرخه سواران را زودتر شناسایی کنند.

4. افراد با تحرک کاهش یافته

افراد با تحرک کاهش یافته شامل افرادی هستند که از صندلی‌های چرخدار استفاده می‌کنند، چه دستی و چه برقی، و افرادی که از وسایل نقلیه‌ای که به‌طور خاص برای ناتوانی جسمی طراحی شده‌اند، استفاده می‌کنند.

برای مقاصد تردد، فردی که با سرعت پیاده‌روی از صندلی چرخدار استفاده می‌کند، معمولاً به‌عنوان عابر پیاده در نظر گرفته می‌شود، نه به‌عنوان راننده وسیله نقلیه موتوری.

4.1 قوانین تردد

• آنها باید هر زمان که ممکن است از پیاده‌روها، مناطق عابر پیاده و گذرگاه‌ها استفاده کنند.

• اگر منطقه عابر پیاده قابل استفاده‌ای وجود نداشته باشد، می‌توانند از شانه یا قسمت ضروری جاده استفاده کنند.

• هنگام سفر در شانه یا جاده، آنها معمولاً باید به سمت راست بمانند.

• آنها باید به چراغ‌های راهنمایی و افسران ترافیک زمانی که این سیگنال‌ها به آنها مربوط می‌شود، احترام بگذارند.

4.2 الزامات رانندگان

• رانندگان باید سرعت خود را در نزدیکی افراد با تحرک کاهش یافته کاهش دهند.

• آنها باید زمان و فضای کافی برای عبور فراهم کنند، بدون اینکه به فرد فشار بیاورند.

• آنها نباید در پیاده‌روها، گذرگاه‌های عابر پیاده یا لبه‌های پایین‌آمده توقف یا پارک کنند، زیرا این می‌تواند مسیرهای قابل دسترسی را مسدود کند.

• احتیاط اضافی در نزدیکی بیمارستان‌ها، مراکز مراقبت، ایستگاه‌های حمل و نقل عمومی و پارکینگ‌های قابل دسترسی ضروری است.

5. حیوانات و وسایل نقلیه کشیده شده توسط حیوانات

دام‌ها، حیوانات سوار، حیوانات بارکش و وسایل نقلیه کشیده شده توسط حیوانات تنها زمانی می‌توانند از جاده استفاده کنند که هیچ مسیر جایگزین مناسبی وجود نداشته باشد. حضور آنها نیازمند این است که رانندگان سرعت خود را کاهش دهند و از صداها یا حرکات ناگهانی که ممکن است آنها را بترساند، پرهیز کنند.

5.1 قوانین عمومی برای حیوانات

• حیوانات باید توسط شخصی که قادر به کنترل آنهاست، هدایت شوند.

• آنها باید از شانه راست استفاده کنند یا اگر شانه‌ای وجود ندارد، حداقل قسمت لازم از جاده را اشغال کنند.

• گله‌ها یا دسته‌ها باید کمترین فضای ممکن را اشغال کرده و به سمت راست بمانند.

• حیوانات مجاز به ورود به بزرگراه‌ها یا جاده‌های دوطرفه نیستند.

5.2 روشنایی برای حیوانات و ترافیک کشیده شده توسط حیوانات

• در شب یا در شرایط دید ضعیف، آنها باید چراغ‌های سفید یا زرد در جلو داشته باشند.

• آنها باید چراغ‌های قرمز در عقب داشته باشند.

• روشنایی باید به رانندگان اجازه دهد تا شروع و پایان گروه یا وسیله نقلیه را شناسایی کنند.

5.3 اولویت حیوانات

رانندگان معمولاً بر حیوانات اولویت دارند، اما باید در موارد زیر حق تقدم را بدهند:

• در مسیرها یا تقاطع‌های دام به درستی علامت‌گذاری شده، به ویژه جایی که تابلو اضافی نشان می‌دهد “cañada”.

• زمانی که راننده به جاده دیگری می‌پیوندد و حیوانات در حال عبور هستند، حتی اگر تقاطع حیوانات علامت‌گذاری نشده باشد.

• زمانی که وسیله نقلیه از شانه‌ای عبور می‌کند که توسط حیوانات استفاده می‌شود زیرا هیچ مسیر دام در دسترس نیست.

5.4 توصیه‌های عملی ایمنی

• هنگام نزدیک شدن حیوانات به جاده، سرعت را زود کاهش دهید.

• به جز در موارد ضروری برای جلوگیری از تصادف، بوق نزنید.

• هنگام عبور از کنار حیوانات یا وسایل نقلیه کشیده شده توسط حیوانات، فاصله جانبی کافی را حفظ کنید.

• حرکات غیرقابل پیش‌بینی را انتظار داشته باشید، به ویژه با اسب‌ها، دام‌ها یا حیواناتی که به خاطر ترافیک ترسیده‌اند.

6. وسایل نقلیه شخصی (VMP)

وسایل نقلیه شخصی، مانند اسکوترهای برقی، وسایلی هستند که دارای یک یا چند چرخ، یک صندلی یا بدون صندلی بسته به طراحی خود هستند، که به طور انحصاری توسط موتورهای برقی تغذیه می‌شوند و سرعت طراحی شده آنها معمولاً بین 6 تا 25 km/h است.

آنها به عنوان عابر پیاده در نظر گرفته نمی‌شوند و نباید از پیاده‌روها یا مناطق مخصوص عابران پیاده استفاده کنند.

6.1 مکان‌هایی که VMP مجاز نیستند

کاربران وسایل نقلیه شخصی مجاز به تردد در:

• پیاده‌روها یا مناطق مخصوص عابران پیاده نیستند.

• عرضه‌های عابر پیاده مگر اینکه پیاده شوند و راه بروند.

• جاده‌های بین‌شهری.

• تراویاس، مگر اینکه یک قانون محلی خاص یک مسیر مجاز تحت مقررات قابل اجرا را مجاز بداند.

• بزرگراه‌ها و جاده‌های دوطرفه.

• تونل‌های شهری.

6.2 مکان‌هایی که VMP می‌توانند تردد کنند

• جاده‌های شهری مجاز توسط آئین‌نامه‌های شهرداری تعیین می‌شوند.

• اگر آئین‌نامه محلی خاصی وجود نداشته باشد، تردد ممکن است در جاده‌های شهری مجاز باشد، اما هرگز در پیاده‌روها یا مناطق مخصوص عابران پیاده.

• کاربران باید سرعت خود را با عابران، ترافیک، دید و ویژگی‌های جاده سازگار کنند.

6.3 الزامات برای کاربران VMP

• آنها نباید در حین سواری از تلفن همراه استفاده کنند.

• آنها نباید هدفون یا هندزفری بزنند.

• آنها نباید مسافر حمل کنند.

• آنها باید در صورت درخواست افسران ترافیک، به آزمایش‌های الکل و مواد مخدر پاسخ دهند.

• آنها باید در هنگام سواری در شب یا در شرایط دید ضعیف از چراغ‌ها و عناصر بازتابی استفاده کنند.

• آنها باید در صورت نیاز به مقررات قابل اجرا یا آئین‌نامه محلی، کلاه ایمنی بزنند.

6.4 گواهینامه VMP

VMPهایی که از 22 ژانویه 2024 به بازار عرضه می‌شوند باید طبق ویژگی‌های فنی تعیین شده توسط DGT گواهی شوند. VMPهایی که قبل از آن تاریخ به بازار عرضه شده‌اند می‌توانند تا 22 ژانویه 2027 بدون گواهی ادامه دهند. از آن تاریخ، تنها VMPهای گواهی شده می‌توانند تردد کنند.

6.5 رفتار رانندگان در اطراف VMP

• انتظار تغییرات ناگهانی جهت را داشته باشید، به ویژه در نزدیکی خطوط دوچرخه، وسایل نقلیه پارک شده یا تقاطع‌ها.

• هنگام عبور از کنار آنها، فاصله جانبی کافی را رعایت کنید.

• آنها را تهدید نکنید یا به سمت خودروهای پارک شده، جدول‌ها یا چاه‌ها هل ندهید.

• در تقاطع‌ها، قبل از چرخش به دقت بررسی کنید زیرا ممکن است یک VMP در یک خط دوچرخه یا خط مجاز نزدیک شود.

7. موتورسواران و راکبان موتورسیکلت

موتورسواران و راکبان موتورسیکلت نیز کاربران آسیب‌پذیر جاده هستند زیرا بدن آنها در یک تصادف به‌طور مستقیم در معرض خطر قرار دارد. وسایل نقلیه آنها کوچکتر هستند و ممکن است شناسایی آنها دشوارتر باشد، به‌ویژه در آینه‌ها یا نقاط کور.

7.1 خطرات برای موتورسواران

• آنها ممکن است در نقاط کور پنهان شوند.

• آنها بیشتر تحت تأثیر سطوح خیس، شن، روغن، علامت‌های جاده و باد قرار می‌گیرند.

• ترمز و ثبات آنها ممکن است تحت تأثیر مانورهای ناگهانی از سوی سایر وسایل نقلیه قرار گیرد.

• رانندگان اغلب سرعت یا فاصله آنها را دست کم می‌گیرند.

7.2 وظایف رانندگان در اطراف موتورسیکلت‌ها و موتورسیکلت‌ها

• قبل از تغییر خط، باز کردن درها یا چرخش، آینه‌ها و نقاط کور را بررسی کنید.

• فاصله ایمن را حفظ کنید، زیرا موتورسیکلت‌ها ممکن است به‌طور متفاوتی از خودروها ترمز کنند.

• هنگام سبقت گرفتن یا سبقت گرفته شدن، فضای جانبی کافی را ترک کنید.

• در تقاطع‌ها یا میدان‌ها، از مسیر آنها عبور نکنید.

• به‌ویژه در ترافیک‌های سنگین، که ممکن است موتورسیکلت‌ها کمتر قابل مشاهده باشند، احتیاط کنید.

7.3 کلاه ایمنی و تجهیزات حفاظتی

• رانندگان و سرنشینان موتورسیکلت و موتورسیکلت باید در جاده‌های شهری و بین‌شهری از کلاه ایمنی تأیید شده استفاده کنند.

• وسایل نقلیه با ساختار خودحفاظتی تأیید شده و کمربند ایمنی ممکن است از استفاده از کلاه ایمنی معاف باشند، زمانی که این موضوع در مستندات وسیله نقلیه ثبت شده باشد.

• لباس‌های حفاظتی، دستکش و لباس‌های قابل مشاهده به‌طور قوی توصیه می‌شود حتی زمانی که به‌طور خاص الزامی نیست.

8. کاربران حمل و نقل عمومی و ایستگاه های اتوبوس

مناطق حمل و نقل عمومی نیاز به توجه ویژه دارند زیرا عابران پیاده اغلب به طور ناگهانی از جلوی یا پشت یک اتوبوس ظاهر می شوند.

8.1 عابران پیاده در ایستگاه های اتوبوس

• رانندگان باید به عابران پیاده ای که سوار یا پیاده می شوند و بین اتوبوس و نزدیک ترین پیاده رو یا پناهگاه قرار دارند، حق تقدم بدهند.

• رانندگان باید سرعت خود را در نزدیکی ایستگاه های اتوبوس، به ویژه ایستگاه های حمل و نقل مدرسه، کاهش دهند.

• هرگز یک اتوبوس متوقف شده را بدون اینکه ابتدا عابران پیاده ای که در نزدیکی عبور می کنند را بررسی کنید، سبقت نگیرید.

8.2 اتوبوس ها در حال ترک ایستگاه

• در مناطق پرجمعیت، رانندگان باید مانور یک وسیله نقلیه حمل و نقل عمومی که در حال ترک یک ایستگاه مشخص است را تسهیل کنند.

• این ممکن است نیاز به حرکت به سمت کنار، کاهش سرعت یا حتی توقف در صورت لزوم داشته باشد.

• راننده اتوبوس باید مانور را علامت گذاری کند و اطمینان حاصل کند که می تواند بدون خطر انجام شود.

9. خلاصه اولویت عملی

10. اشتباهات رایج در امتحان

• اشتباه گرفتن گذرگاه عابر پیاده با گذرگاه دوچرخه: یک دوچرخه‌سوار باید پیاده شود و راه برود تا به عنوان یک عابر پیاده در گذرگاه راه راه در نظر گرفته شود.

• فکر کردن به اینکه حیوانات همیشه اولویت دارند: آنها فقط در مواردی که توسط قوانین تعیین شده است، مانند مسیرهای دام که به درستی علامت‌گذاری شده‌اند یا زمانی که وسیله نقلیه به جاده‌ای که آنها در حال عبور هستند، می‌پیچد، اولویت دارند.

• فراموش کردن اینکه گروه‌های دوچرخه‌سوار به عنوان یک واحد در نظر گرفته می‌شوند: اگر اولین دوچرخه‌سوار وارد تقاطع یا میدان شده باشد، کل گروه اولویت دارد.

• سبقت گرفتن از دوچرخه‌سواران به طور نزدیک: حداقل باید 1.5 متر فاصله گذاشته شود و تغییر کامل لاین در جاده‌هایی که بیش از یک لاین در همان جهت دارند، الزامی است.

• اجازه دادن به وسایل نقلیه شخصی الکتریکی بر روی پیاده‌روها: اسکوترهای برقی و وسایل نقلیه شخصی الکتریکی مشابه عابر پیاده نیستند و نمی‌توانند بر روی پیاده‌روها یا مناطق مخصوص عابران پیاده تردد کنند.

• مسدود کردن مسیرهای قابل دسترسی: توقف بر روی لبه‌های پایین‌آمده، پیاده‌رو یا گذرگاه عابر پیاده می‌تواند به شدت بر روی افرادی که دارای تحرک محدود هستند، تأثیر بگذارد.

11. یادآوری نهایی

هنگام به اشتراک گذاشتن جاده با کاربران آسیب‌پذیر، ایمن‌ترین قاعده این است که پیش‌بینی کنید، سرعت را کاهش دهید و فضا ایجاد کنید. راننده یک وسیله نقلیه موتوری دارای حفاظت بیشتری است و ظرفیت بیشتری برای ایجاد آسیب دارد، بنابراین باید با احتیاط بیشتری عمل کند.

احترام به عابران پیاده، دوچرخه‌سواران، افراد با کاهش تحرک، حیوانات، کاربران VMP و موتورسیکلت‌سواران نه تنها یک وظیفه قانونی است، بلکه بخشی اساسی از رانندگی مسئولانه و ایمن نیز می‌باشد.