Key Insights

استرس، اضطراب و افسردگی، توجه و درک را هنگام رانندگی مختل می‌کنند.

عوامل خطری مانند خواب، دارو و یکنواختی، هر راننده‌ای را به طور متفاوتی تحت تأثیر قرار می‌دهند.

رانندگان خسته سریع‌تر و بیشتر از رانندگان استراحت‌کرده حواسشان پرت می‌شود.

مسکن‌ها می‌توانند باعث خواب‌آلودگی و کاهش تمرکز شوند؛ هرگز آنها را با الکل ترکیب نکنید.

هنگام نزدیک شدن کودکان به جاده، سرعت خود را کم کرده و آماده توقف باشید، زیرا آنها غیرقابل پیش‌بینی عمل می‌کنند.

عابران پیاده برای حفظ ایمنی باید در سمت راست جاده یا شانه راه حرکت کنند.

در خروجی‌های پارکینگ، به ویژه در رمپ‌هایی با دید کم، بسیار محتاط باشید.

افراد بالای ۶۵ سال به دلیل عوامل ترکیبی پیری، در برابر اثرات الکل آسیب‌پذیرتر هستند.

نادیده گرفتن خط‌کشی‌های عابر پیاده یکی از دلایل اصلی تصادفات عابران است.

کودکان به دلیل قد کوتاهشان که اندام‌های حیاتی را در معرض ضربه قرار می‌دهد، به ویژه آسیب‌پذیر هستند.

بسیاری از تصادفات عابر پیاده هنگام دنده عقب گرفتن وسایل نقلیه، به ویژه در نزدیکی پارکینگ‌ها رخ می‌دهد.

برای جلوگیری از ترساندن دوچرخه‌سواران، بوق را در فاصله ایمن از آنها به صدا درآورید.

هرگز وارد خط‌کشی عابر پیاده نشوید اگر ممکن است گیر کنید و مسیر عابران را مسدود نمایید.

عابران پیاده مسن اغلب در خیابان‌های ناآشنا با جهت‌یابی مشکل دارند.

هنگام نزدیک شدن به کودکان یا عابران پیاده سالخورده، احتیاط بیشتری به خرج دهید.

عابران پیاده سالخورده ممکن است سرعت وسایل نقلیه در حال نزدیک شدن را اشتباه تخمین بزنند و کندتر واکنش نشان دهند.

افزایش سن بر بینایی، شنوایی و زمان واکنش لازم برای رانندگی ایمن تأثیر می‌گذارد.

کودکان در ترافیک غیرقابل پیش‌بینی رفتار می‌کنند زیرا قوانین جاده را به طور کامل درک نمی‌کنند.

هرگز در مکان‌های مخصوص افراد دارای معلولیت توقف یا پارک نکنید.

عابران پیاده‌ای که شب‌ها خارج از شهر راه می‌روند، باید لباس‌های شبرنگ بپوشند که از فاصله ۱۵۰ متری قابل مشاهده باشد.

هنگام خروج از پارکینگ، سرعت خود را کاهش دهید تا از برخورد با عابران پیاده جلوگیری کنید.

هنگام دنده عقب گرفتن، به ویژه محتاط باشید، زیرا آینه‌ها ممکن است عابران پیاده پشت سر شما را نشان ندهند.

هرگز به عابران پیاده اشاره نکنید که عبور کنند، زیرا رانندگان دیگر ممکن است اشاره شما را نبینند.

رانندگان سالخورده ممکن است تحت تأثیر مشکلات بینایی، شنوایی و مصرف دارو قرار گیرند.

گروه‌های آسیب‌پذیر کسانی هستند که بیشتر در معرض عواقب منفی تصادفات رانندگی قرار دارند.

گله‌های حیوانات باید تا حد امکان نزدیک به سمت راست جاده حرکت کنند.

رانندگان جوان به دلیل رفتارهای نمایشی هنگام رانندگی گروهی، بیشتر تصادف می‌کنند.

صداهای بلند می‌توانند مانع شنیدن وسایل نقلیه در حال نزدیک شدن توسط عابران پیاده سالخورده شوند.

اگر نور خیره‌کننده دید شما را مختل کرد، سرعت را کاهش دهید و در صورت لزوم توقف کنید تا دیدتان بازگردد.

در نزدیکی اتوبوس متوقف شده با مسافران در حال سوار شدن، سرعت خود را کم کنید و در صورت لزوم توقف کنید.

عابر پیاده هر فرد غیرراننده‌ای است که در جاده‌های عمومی راه می‌رود، از جمله کاربران ویلچر.

کاهش توانایی‌های روانی-حرکتی، افراد سالخورده را بیشتر مستعد تصادفات رانندگی می‌کند.

همیشه فرض کنید که یک دوچرخه‌سوار ممکن است حرکت ناگهانی و غیرمنتظره‌ای انجام دهد.

عابران پیاده اغلب زمانی مورد اصابت قرار می‌گیرند که از خط‌کشی‌های عابر پیاده مشخص شده استفاده نمی‌کنند.

رانندگان باید ورود اتوبوس‌ها را از ایستگاه‌های مشخص شده به جریان ترافیک تسهیل کنند.

عابران پیاده تنها زمانی می‌توانند در سطح جاده راه بروند که شانه قابل استفاده‌ای وجود نداشته باشد.

عابران پیاده سالخورده ممکن است در جاده‌های عریض در تشخیص رنگ‌های چراغ راهنمایی مشکل داشته باشند.

انتظار عبور عابران پیاده پنهان شده از پشت یک اتوبوس متوقف شده را داشته باشید.

گروه‌های آسیب‌پذیر بخش‌هایی از جمعیت هستند که بیشتر مستعد تصادفات رانندگی می‌باشند.

وسایل نقلیه با تحرک کاهش‌یافته باید از شانه جاده استفاده کنند، اگر قابل استفاده و به اندازه کافی عریض باشد.

گروه‌های آسیب‌پذیر شامل افرادی می‌شوند که بیشترین احتمال درگیری در تصادفات رانندگی را دارند.

عابران پیاده در جاده‌های روستایی باید لباس‌های بازتابنده‌ای بپوشند که از حداقل ۱۵۰ متری قابل مشاهده باشد.

هنگام نزدیک شدن به گذرگاه عابر پیاده سرعت خود را کم کنید و در صورت لزوم توقف کنید.

در گذرگاه عابر پیاده هر زمان که عابری در حال عبور است یا قصد عبور دارد، توقف کنید.

دست چپ که به صورت افقی با کف دست رو به جلو کشیده شده است، نشان‌دهنده گردش به چپ است.

در صورت عدم وجود منطقه عابر پیاده در شهر، در سمتی راه بروید که با توجه به ترافیک و دید، ایمن‌تر است.

رانندگان باید اطمینان حاصل کنند که همه سرنشینان در طول سفر وضعیت مناسبی را حفظ می‌کنند.

عابران پیاده در خارج از شهرها در سمت چپ راه می‌روند، اما ممکن است به دلایل ایمنی به سمت راست تغییر مسیر دهند.

عابران پیاده‌ای که با تلفن صحبت می‌کنند حواسشان پرت است، بنابراین آنها را با دقت زیر نظر داشته باشید و با سرعت متوسط رانندگی کنید.

بینایی ضعیف در سالمندان می‌تواند مانع از تشخیص رنگ چراغ‌های راهنمایی در جاده‌های عریض شود.