یک راننده می‌خواهد مصرف سوخت را در حین پایین آمدن از یک گذرگاه کوهستانی طولانی و شیب‌دار به حداقل برساند. کدام یک از شیوه‌های رانندگی زیر طبق DGT صحیح است؟
خطر دنده خنثی:<\/strong> وقتی شما یک خودرو را در دنده خنثی در یک سراشیبی قرار می‌دهید، کاملاً موتور را از چرخ‌ها جدا می‌کنید. این باعث حذف ترمز موتور<\/strong> (freno motor<\/em>) می‌شود. خودرو به‌طور مداوم به دلیل جاذبه شتاب می‌گیرد و شما را مجبور می‌کند که پدال ترمز را فشار دهید. این اصطکاک بیش از حد باعث گرم شدن ترمزها می‌شود، که می‌تواند مایع ترمز را به جوش آورد و منجر به از دست دادن ناگهانی و فاجعه‌آمیز کارایی ترمز (که به آن fading<\/em> می‌گویند) شود.<\/p><\/li>
خطر خاموش کردن موتور/چراغ‌ها:<\/strong> خاموش کردن موتور در حین حرکت بسیار خطرناک است. این بلافاصله فرمان‌پذیری و سروو ترمز را غیرفعال می‌کند و باعث می‌شود که خودرو تقریباً غیرممکن باشد که هدایت یا متوقف شود. علاوه بر این، خاموش کردن چراغ‌های جلو برای صرفه‌جویی در 2% سوخت جزئی، دید شما را به سایر رانندگان کاهش می‌دهد و خطر تصادف شدید ایجاد می‌کند.<\/p><\/li>
چرا درگیر بودن دنده برنده است:<\/strong> سیستم‌های الکترونیکی تزریق سوخت مدرن بسیار پیشرفته هستند. وقتی شما پا را به‌طور کامل از روی پدال گاز برمی‌دارید در حالی که دنده درگیر است در یک سراشیبی، کامپیوتر خودرو تزریق سوخت به موتور را به‌طور کامل قطع می‌کند (0.0 L/100km مصرف<\/strong>). چرخ‌ها موتور را به‌طور مکانیکی می‌چرخانند، که مقاومت ترمز طبیعی (ترمز موتور<\/em>) را برای کنترل ایمن سراشیبی فراهم می‌کند در حالی که هیچ هزینه‌ای در سوخت ندارد.<\/p><\/li><\/ul>
<\/p>