Chapter 13 Insights

همیشه لاستیک‌ها را به فشار توصیه شده توسط سازنده برای آن نوع لاستیک باد کنید.

پرش بیش از حد چرخ روی دست‌اندازها نشان‌دهنده کمک‌فنرهای فرسوده است که نیاز به تعویض دارند.

اگر آج وسط لاستیک سریع‌تر از کناره‌ها ساییده شود، به معنای باد بیش از حد لاستیک است.

لاستیک کهنه و سفت شده چسبندگی خود را از دست می‌دهد و حتی با وجود آج کافی، می‌تواند باعث لغزش شود.

تریلرها، صرف نظر از وزنشان، نیازی به چرخ زاپاس مخصوص خود ندارند.

لاستیک‌ها را پس از ۵ سال از تاریخ تولید تعویض کنید، زیرا لاستیک خاصیت ارتجاعی و چسبندگی خود را از دست می‌دهد.

مسافت ترمزگیری از لحظه فشردن پدال ترمز تا توقف کامل خودرو محاسبه می‌شود.

در سطوح لغزنده، از قبل سرعت خود را کم کنید و موتورسیکلت را صاف نگه دارید و از پیچیدن خودداری کنید.

هنگام پارک کردن در شیب سربالایی، ترمز دستی و دنده یک را درگیر کنید.

ترمز دستی فقط برای ثابت نگه داشتن خودروی متوقف شده است، نه برای استفاده در رانندگی روزمره.

وسایل نقلیه تا 3500 کیلوگرم حداکثر وزن مجاز باید یک چرخ زاپاس یا سیستم ضد پنچری معادل آن را حمل کنند.

لاستیک‌های کم‌باد اصطکاک را افزایش داده و باعث مصرف سوخت بیشتر خودرو می‌شوند.

ترمزگیری شدید در جاده‌های خیس بدون ABS می‌تواند باعث قفل شدن چرخ‌ها و لغزش شود.

ورود با سرعت زیاد به پیچ باعث لغزش جانبی شده و خودرو را به سمت بیرون از پیچ هل می‌دهد.

همیشه فشار باد لاستیک‌ها را زمانی که سرد هستند برای اندازه‌گیری دقیق بررسی کنید.

در صورت از کار افتادن ترمزها، پدال را مکرراً فشار دهید تا هر مدار ترمز باقیمانده درگیر شود.

از نظر قانونی، لاستیک‌ها را زمانی که عمق آج کمتر از 1.6 میلی‌متر می‌شود، تعویض کنید.

دمای بالا به طور قابل توجهی سایش لاستیک را از طریق اصطکاک بیشتر با آسفالت داغ افزایش می‌دهد.

شیلنگ‌های ترمز باید به طور منظم از نظر تمیزی، ترک‌خوردگی و نشتی بازرسی شوند.

ABS از قفل شدن چرخ‌ها جلوگیری می‌کند و به راننده اجازه می‌دهد هنگام ترمزگیری شدید فرمان را کنترل کند.

چراغ‌های ترمز چشمک‌زن مکرر به رانندگان پشت سر هشدار می‌دهد که قصد دارید به طور قابل توجهی سرعت خود را کاهش دهید.

لاستیک فرسوده و سفت شده چسبندگی خود را از دست می‌دهد و می‌تواند باعث لغزش خطرناک شود.

مسافت ترمزگیری، مسافتی است که از لحظه فشار دادن ترمز تا توقف کامل خودرو طی می‌شود.

سایش لاستیک توسط بارهای سنگین، شرایط نامناسب جاده و دمای بالا تسریع می‌شود.

ترمزهای خیس به طور موقت کارایی خود را از دست می‌دهند؛ با فشار دادن آرام پدال ترمز آنها را خشک کنید.

حمل سرنشین وزن را افزایش می‌دهد، قفل شدن چرخ‌های عقب را دشوارتر و مسافت ترمزگیری را طولانی‌تر می‌کند.

سیستم ABS از قفل شدن چرخ‌ها هنگام ترمزگیری جلوگیری می‌کند و خودرو را پایدار و قابل هدایت نگه می‌دارد.

فشار باد لاستیک‌ها را یک یا دو بار در ماه و در حالت سرد بودن لاستیک‌ها بررسی کنید.

هرگز از لاستیک‌های داغ هوا خارج نکنید؛ گرما به طور طبیعی فشار را افزایش می‌دهد، پس منتظر بمانید تا خنک شوند.

فشار باد نادرست لاستیک باعث سایش نامنظم و افزایش خطر ترکیدن لاستیک می‌شود.

وضعیت تایر مستقیماً بر چسبندگی و در نتیجه بر مسافت ترمزگیری تأثیر می‌گذارد.

با ABS، محکم و پیوسته ترمز کنید؛ با ترمزهای معمولی، محکم فشار دهید و به تدریج رها کنید تا از قفل شدن چرخ‌ها جلوگیری شود.

مه آسفالت را خیس می‌کند، چسبندگی تایر را کاهش داده و خطر لغزش را افزایش می‌دهد.

مسافت ترمزگیری به وضعیت خودرو، وضعیت جاده و سرعت بستگی دارد.

ترمزگیری اضطراری در جاده‌های خیس بدون ABS باعث قفل شدن چرخ‌ها و لغزش می‌شود.

دنده موتور سیکلت با پای چپ تعویض می‌شود.

پس از عبور از آب، ابتدا ترمزها را بررسی کرده و با فشار ملایم آنها را خشک کنید.

خودروی باردار مسافت ترمزگیری طولانی‌تری نسبت به خودروی بدون بار دارد.

تایرهای کم‌باد بیشتر ساییده می‌شوند، به خصوص در کناره‌ها، و مصرف سوخت را افزایش می‌دهند.

تایرهای موتور سیکلت باید عاری از بریدگی، ترک، سایش و تغییر شکل باشند.

اگر ترمزها از کار افتادند، پدال گاز را رها کرده و با استفاده از دنده‌های پایین‌تر، از ترمز موتور استفاده کنید.

پس از پنچری لاستیک، به سرعت در مکانی امن و خارج از جاده توقف کنید.

همیشه لاستیک‌ها را به فشار توصیه شده توسط سازنده باد کنید.

اگر چرخ‌های عقب لیز خوردند، به آرامی فرمان را در همان جهت لیز خوردن بچرخانید.