Chapter 16 Summary

حوادث و کمک‌های اولیه

1. حوادث

اگر عوامل خطر کاهش یابند، حوادث بیشتری می‌توانند جلوگیری شوند.

چه کسی؟ جوانان بین 19 تا 25 سال گروهی هستند که بیشترین حوادث را دارند.

کجا؟ بیشتر مرگ‌ها در جاده‌های بین‌شهری رخ می‌دهد. در جاده‌های شهری حوادث بیشتری اتفاق می‌افتد اما مرگ و میر کمتری به دلیل سرعت پایین وجود دارد. ایمن‌ترین جاده‌ها بزرگراه‌ها و جاده‌های دوطرفه هستند.

کی؟ در تعطیلات، شب‌های آخر هفته و صبح زود، در ساعات اوج (ساعت شلوغی به و از محل کار).

حوادث هزینه‌های انسانی و اقتصادی زیادی (مادی، بهداشتی و اداری) به همراه دارند.

عوامل خطر عبارتند از: انسان، وسیله نقلیه، مسیر و محیط آن.

  • انسان: سرعت، وضعیت روانی-فیزیکی، تخلفات... یک عابر پیاده به عنوان یک عامل انسانی در نظر گرفته می‌شود.

  • وسیله نقلیه: این معمولاً به دلیل نگهداری ضعیف وسیله نقلیه است.

  • مسیر و محیط: شرایط بد جوی، نگهداری ضعیف جاده یا علائم جاده‌ای.

سرعت بزرگترین علت حوادث است، زیرا در سرعت‌های بالاتر، فاصله واکنش و ترمز افزایش می‌یابد و میدان دید کاهش می‌یابد.

در صورت وقوع حادثه:

  • کلاه ایمنی را برندارید

  • به مصدوم آب ندهید (به جز قربانیان سوختگی)

  • دارو ندهید

  • مصدوم را جابجا نکنید (اگر لازم است باید به گونه‌ای انجام شود که مصدوم مانند یک بلوک سخت باشد)

  • زخم‌ها را لمس نکنید

  • عناصر حادثه را جابجا نکنید، مگر اینکه برای مصدوم یا ترافیک خطر وجود داشته باشد

  • اجسام را زیر سر آنها نگذارید

  • مصدوم را وادار به راه رفتن نکنید

  • باید مصدوم را پوشانید، چه در زمستان و چه در تابستان تا دمای بدن خود را از دست ندهند

  • از ترتیب زیر استفاده کنید: محافظت، هشدار و نجات (PWR)

  • شما موظف به توقف و کمک هستید هر زمان که کمک سازماندهی نشده باشد.

2. کمک‌های اولیه

1. لازم است یک ترتیب عمل تعیین شود:

  • سطح هوشیاری را ارزیابی کنید، با آنها صحبت کنید یا آنها را نیشگون بگیرید

2. تنفس آنها را ارزیابی کنید: الف) راه‌های هوایی ب) دهان، تنفس ج) گردش خون و خونریزی

  • A) برای باز کردن راه هوایی، از مانور خم کردن سر و بلند کردن چانه استفاده کنید

  • B) هر 10 ثانیه تنفس را بررسی کنید

  • C) اگر متوجه شدید که تنفس دارد، CPR را شروع کنید

نرخ تنفس طبیعی یک بزرگسال در حالت استراحت بین 15 تا 20 نفس در دقیقه است.

احیای قلبی-ریوی (CPR): 30 فشار و 2 نفس انجام دهید تا کمک تخصصی برسد.

وضعیت بهبودی یا وضعیت ایمنی جانبی: راه‌های هوایی را باز نگه می‌دارد و خطر خفگی در صورت استفراغ را کاهش می‌دهد.

شوک: نبض سریع، ضعیف، رنگ پریده، احتمال خونریزی داخلی. آنها را به پشت بخوابانید و پاهایشان را بالا ببرید.

بیهوش: احتمال خفگی به دلیل افت زبان، استفراغ یا ضربه به قفسه سینه. مصدوم را در وضعیت بهبودی قرار دهید.

هوشیار و با مشکل تنفس: اگر حرکت تنفسی وجود نداشته باشد، ممکن است آسیب جدی به مغز وارد شود. آنها را در وضعیت نیمه نشسته قرار دهید.

زخم‌ها: به آنها دست نزنید، اجسام خارجی را خارج نکنید، برای زخم‌های جزئی آنها را باز کنید و با آب بشویید:

  • شایع‌ترین: جمجمه-مغزی، اندام‌های تحتانی، اندام‌های فوقانی و ستون فقرات

  • جدی‌ترین: جمجمه-مغزی، ستون فقرات، اندام‌های تحتانی و فوقانی

سوختگی‌ها: تاول‌ها را نترکانید، دارو ندهید، لباس‌های چسبیده به پوست را خارج نکنید، به آنها آب ندهید (مگر اینکه هوشیار و استفراغ نکنند)، همیشه با گاز استریل تمیز مرطوب کنید.

خونریزی: برای متوقف کردن خونریزی:

  • به زخم فشار وارد کنید

  • به شریان‌ها فشار وارد کنید

  • به عنوان آخرین راه، یک باند فشار دهید

اگر خونریزی از گوش باشد، هرگز آن را نپوشانید. همیشه مصدوم را در وضعیت بهبودی به سمت گوش خونریزی‌کننده قرار دهید (برای تسهیل خروج خون)

اگر خونریزی از بینی باشد، آن را نپوشانید و سر مصدوم را به جلو قرار دهید.

اگر خونریزی از دهان و بیهوش باشد، آنها را در وضعیت بهبودی قرار دهید.

شکستگی‌ها: بسته یا باز (خطرناک‌تر). اگر شکستگی در ستون فقرات باشد، مصدوم را جابجا نکنید.

انتقال‌ها: اگر آمبولانس تأخیر داشته باشد، مصدوم باید در یک ون، کامیون یا مشابه آن با رانندگی ملایم و متوسط منتقل شود.